Thursday
15 Nov 2018

ഹൈടെക്ക് പ്രതീക്ഷകള്‍

By: Web Desk | Wednesday 17 January 2018 6:52 PM IST

മാറുന്ന പഠനവഴികള്‍ 3

എസ് വി രാമനുണ്ണി, സുജനിക

ഇങ്ങനെയൊരു ക്ലാസ്‌റൂം വിപുലനം നടക്കുമ്പോള്‍ അധ്യാപരും കുട്ടികളും എന്തായിരിക്കും ആഗ്രഹിക്കുക. രക്ഷിതാക്കളുടെ പ്രതീക്ഷയെന്തായിരിക്കും. നിലവില്‍ ഉള്ളവയും ഇനി വരുന്നവയും ആയി ധാരാളം ഐ സി റ്റി ഉപകരണങ്ങള്‍ സ്‌കൂളില്‍ എത്തും. അവയൊക്കെത്തന്നെ ക്ലാസ്മുറികളില്‍ , ലാബില്‍, ലൈബ്രറിയില്‍ , സ്റ്റാഫ്രൂമില്‍… ഒക്കെ വിന്യസിക്കും. സമ്പന്നമായ ഐ സി ടി സാധ്യതകള്‍ പരക്കെ എത്തും. പഠനം വളരെ വളരെ കാര്യക്ഷമവും സമഗ്രവും ആയിത്തീരും. ഇത്രയും സംവിധാനങ്ങള്‍ വരുന്നതോടെ അതൊക്കെയും കൈകാര്യം ചെയ്യാനുള്ള പരിശീലനങ്ങള്‍ അദ്ധ്യാപകര്‍ക്കും കുട്ടികള്‍ക്കും ലഭിക്കും.
നിലവില്‍ ഉള്ളവയും ഇനി വരുന്നവയും ആയ ഐസിടി ഉപകരണങ്ങള്‍ കൈകാര്യം ചെയ്യാന്‍ കുട്ടികളേയും അദ്ധ്യാപകരേയും പരിശീലിപ്പിച്ചെങ്കിലേ ഉദ്ദേശിച്ച ഫലം കിട്ടൂ. നിലവില്‍ അധ്യാപകര്‍ക്കുമാത്രമുള്ള ഐസിടി പരിശീലനം എല്ലാ കുട്ടികള്‍ക്കും ലഭിക്കണം. കുട്ടി ഉപഭോക്താവുമാത്രമല്ല, ഉല്‍പ്പാദകനുമാവണം. ഒരു പക്ഷെ, അദ്ധ്യാപകരേക്കാള്‍ പരിശീലനഗുണം ലഭിക്കുക കുട്ടികള്‍ക്കാവും. മേലധികാരികളോ മാഷൊ നിര്‍ബന്ധിക്കുമ്പോള്‍ പ്രയോജനപ്പെടുത്താനുള്ള ഒന്നായിക്കൂടാ ഇവയൊക്കെ. കുട്ടികള്‍ക്ക് ക്ലാസ്മുറികളില്‍ നിര്‍ബാധം ഉപയോഗപ്പെടുത്താന്‍ കഴിയണം. നെറ്റ്, വിവിധ സൈറ്റുകള്‍, പുസ്തകങ്ങള്‍, ലേഖനങ്ങള്‍ എന്നിങ്ങനെ ഓരോ കുട്ടിക്കും അധ്യാപകനും ആവശ്യമുള്ളതൊക്കെ ആവശ്യമായ സമയത്ത് കണ്ടെത്താനും എടുക്കാനും കഴിയണം. അറിവിന്റെ ജനാധിപത്യപരമായ, തേജസാര്‍ന്ന മുഖം ക്ലാസ്മുറികളില്‍ തെളിഞ്ഞുവരണം. അധ്യാപകന് പഠിക്കാനും പഠിപ്പിക്കാനും കുട്ടിക്ക് പഠിക്കാനും വളരാനും ഈ സംവിധാനം പ്രയോജനപ്പെടണം. നാളിതുവരെ കമ്പ്യൂട്ടര്‍ ലാബുകളില്‍ അത് ചുമതലപ്പെട്ട മാഷ് തുറക്കുന്നതും നോക്കി മാത്രം ഉണ്ടായിരുന്നവ ക്ലാസ്മുറികളില്‍ 24ത7 സമയവും ഉണ്ടാവുന്ന അവസ്ഥ നിസ്സാരമല്ല. ജ്ഞാനവികാസസാധ്യതയില്‍ കുട്ടി മാത്രമല്ല അധ്യാപകരും ലോകനിലവാരത്തിലേക്ക് ഉയരും. ഉയരണം. പുത്തനറിവുകള്‍ തിളച്ചുമറിയുന്ന ഇടമാവണം ക്ലാസ്‌റൂം. ജനാധിപത്യപരമായ സംവാദങ്ങള്‍, ചര്‍ച്ചകള്‍, സെമിനാറുകള്‍, റിപ്പോര്‍ട്ടുകള്‍ എന്നിവ തീര്‍ച്ചയായും ക്ലാസ് പഠനാവശ്യങ്ങള്‍ക്കായുള്ളവ ഉണ്ടാവണം.
ലോകനിലവാരത്തിലുള്ള ഒരു വിദ്യാഭ്യാസം നമ്മുടെ ക്ലാസ്മുറികളില്‍ സ്വപ്‌നം കാണാന്‍ നമുക്കു കഴിയുന്നുണ്ട്. നമ്മുടേതുപോലുള്ള ഒരു സംസ്ഥാനത്ത് നിസ്സാരമായ ഒരു പരികല്‍പ്പനയല്ല അത്. എന്നാല്‍ ക്ലാസ് മുറി മാത്രമാവരുത് പഠന സ്ഥലം. ലാബ് ലൈബ്രറി പൊതുഇടങ്ങള്‍ കളിസ്ഥലം വരെ പഠിക്കാനിരിക്കാനുള്ള സ്ഥലങ്ങളാണ് എന്നു കാണണം. പ്രാഥമികമായും സ്റ്റാഫ് റൂമാവും ആധ്യാപകന്റെ പഠന ഇടം. ഇവിടങ്ങളിലൊക്കെ ഐ സി ടി യുടെ സഹായം കിട്ടണം. ലാപ്പ്‌ടോപ്പുകള്‍, ടാബുകള്‍, മൊബൈല്‍ തുടങ്ങിയവയുടെ വിന്യാസം ഇവിടങ്ങളിലൊക്കെ ഉണ്ടാവണം. പലരും ഭയപ്പെടുന്നതുപോലെ / ആശ്വസിക്കുന്നതുപോലെ ലാബും ലൈബ്രറിയും വായനയും ക്ലാസിലെ ഐസിടി പ്രയോഗങ്ങളില്‍ ഒതുങ്ങരുത്. ലാബിന് പകരമല്ല, ലൈബ്രറിക്ക് പകരമല്ല , കളിസ്ഥലത്തിന് പകരമല്ല ഇതൊന്നും . പാശ്ചാത്യരാജ്യങ്ങള്‍ കമ്പ്യൂട്ടര്‍ വിട്ട് പാടത്തേക്കും പറമ്പിലേക്കും കുട്ടികളെ വിട്ടയക്കുന്ന വാര്‍ത്തകള്‍ വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ജീവിതാനുഭവങ്ങള്‍ ഡിജിറ്റലല്ല. എന്നാല്‍ ലാബ് പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്കും ലൈബ്രറി പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്കും ഐ സി ടി വേണം താനും. കുട്ടികള്‍ക്കുള്ള പൊതു വായനാസാമഗ്രികള്‍, വായനാകാര്‍ഡുകള്‍, പുസ്തകപരിചയങ്ങള്‍, ഓഡിയോ പുസ്തകങ്ങള്‍, അഭിമുഖങ്ങള്‍ – പ്രകടനങ്ങള്‍ തൊട്ടുള്ള വീഡിയോകള്‍ , എല്ലാം നിറയെ വേണം. ലാബില്‍ അധികപഠനത്തിന്നായുള്ള വീഡിയോകള്‍, സ്വന്തം പരീക്ഷണ നിരീക്ഷണങ്ങളുടെ റെക്കോഡുകള്‍ എന്നിങ്ങനെ നിരവധി ആവശ്യങ്ങളൂണ്ടാകും. സ്റ്റാഫ് റൂമുകളില്‍ ആവശ്യമുള്ള ഐസിടി ഉപകരണങ്ങള്‍ ഉണ്ടാവണം. സമഗ്രപോലുള്ളവയുടെ പ്രയോജനം സ്റ്റാഫ് റൂമിലാണ് പ്രധാനമായും. എസ്ആര്‍ജി യോഗങ്ങള്‍ക്ക് ഇതൊക്കെ ഉടനെയുടനെ ആവശ്യമാണ്. ടീച്ചിങ്ങ് മാന്വല്‍ തയ്യാറാക്കുമ്പോഴാണ് അതിന്റെ എസ് ആര്‍ ജി ചര്‍ച്ചകളിലാണ്, വിവിധ വിഷയങ്ങളുമായി തന്റെ വിഷയം ഇന്റഗ്രേറ്റ് ചെയ്യേണ്ടി വരുന്ന ചര്‍ച്ചകളില്‍ നെറ്റും ലാപ്പും മൊബൈലും ഒന്നും ഒഴിവാക്കാന്‍ പറ്റില്ല. ഇതിനൊന്നും പ്രത്യേക പരിശീലനമൊന്നും ഇനി വേണമെന്നില്ല. . ഉപയോഗപ്പെടുത്താനുള്ള ആവേശം ഉണ്ടാക്കല്‍ മാത്രം മതി. നന്നായി ഉപയോഗിക്കുന്നവരെ അംഗീകരിക്കലും അനുമോദിക്കലും കൂടി പ്രധാനമാണ്. ഓരോ അദ്ധ്യാപകനും ആവശ്യമായ ഡിജിറ്റല്‍ കണ്ടന്റ് സ്വയം ഉണ്ടാക്കലും ശേഖരിക്കലും ക്ലാസില്‍ ഉപയോഗപ്പെടുത്തലും വേണമല്ലോ.
ഡിജിറ്റല്‍ കണ്ടന്റ് വികസിപ്പിക്കാനുള്ള പരിശീലനം അധ്യാപകര്‍ക്ക് നല്‍കണം. നിലവില്‍ അദ്ധ്യാപകര്‍ ഉപഭോക്താക്കള്‍ മാത്രമാണ്. അപൂര്‍വം പേര്‍ സ്വയം വികസിപ്പിക്കുന്നില്ല എന്നല്ല. സമഗ്രയില്‍ നിന്നുപോലും എടുത്ത് പ്രയോഗിക്കലേ ഉള്ളൂ. ഇതിലേ വലിയ അപകടവും അധാര്‍മികതയും യു ട്യൂബ് പോലുള്ളവയില്‍ നിന്ന് ആവശ്യാനുസരണം എടുക്കാമെന്ന ചിന്തയും അതിനു നമ്മുടെ പരിശീലനങ്ങളില്‍ നല്‍കുന്ന പ്രോത്സാഹനവുമാണ്. എടുത്ത് ഉപയോഗിക്കുന്നവക്ക് പ്രധാനമായും രണ്ടു പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ ഉണ്ട്. 1. അതങ്ങനെ എടുക്കാന്‍ അനുവാദമുള്ളവയല്ല മിക്കതും. കവര്‍ച്ചയാണ്. കുറ്റകരമാണ്. ഓപ്പണ്‍ ലൈസന്‍സുള്ളവ ഉണ്ട്. അത് കണ്ടെത്തണം. അങ്ങനെയുള്ള സംഗതികള്‍ പരിശീലനങ്ങളില്‍ പൊതുവെ പരിഗണിക്കപ്പെടാറില്ല. 2. ആരോ ഉണ്ടാക്കിയിട്ടവ നമ്മുടെ ക്ലാസിലേക്ക് ലോക്കലായി അനുയോജ്യമാണോ എന്നന്വേഷണം ഒട്ടും ഇല്ല. നമ്മുടെ കുട്ടിക്കും അദ്ധ്യാപകര്‍ക്കും ദഹിക്കുന്നതും വഴങ്ങുന്നതുമാണോ ഈ റിസോഴ്‌സുകള്‍ എന്ന ചിന്ത ഒട്ടും ഇല്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇ റിസോഴ്‌സുകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്ന ഫലം ഇല്ലാതാവുന്നു. ഏതൊക്കെയോ നാട്ടിലെ വിദഗ്ദ്ധര്‍ അവരുടെ നാട്ടിലേക്കും കുട്ടികള്‍ക്കും വേണ്ടിയുണ്ടാക്കിയവ മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് കാണാനായി ഇട്ടവയാണിവ. നാമും നമുക്കനുയോജ്യമായവ ഉണ്ടാക്കിയെടുത്തേ മതിയാവൂ. അതാണേറ്റവും എളുപ്പവും പ്രയോജനപ്രദവും. അതറിയണം. അത് പരിശീലങ്ങളുടെ ഭാഗമാവണം. ഒരു വീഡിയോ, ഓഡിയോ , പ്രസന്റേഷന്‍, ഇന്ററാക്ടീവ് ഗെയിം, വര്‍ക്ക്ഷീറ്റ്, ഗൂഗ്ഗില്‍ ഷീറ്റ്.…എന്തും നമ്മുടെ അദ്ധ്യാപകര്‍ക്കും കുട്ടികള്‍ക്കും നിഷ്പ്രയാസം ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കാന്‍ കഴിയണം. ക്ലാസ്മുറിയിലെ ചോരണം ഇല്ലാതാവണം. പുതിയ പുതിയ റിസോര്‍സുകള്‍ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടണം.
പലഘട്ടങ്ങളിലായി അധ്യാപകരെ പല ടൂളുകളും ആപ്ലിക്കേഷനുകളും പരിശീലനങ്ങളില്‍ പരിചയപ്പെടുത്തിയിട്ടും പഠിപ്പിച്ചിട്ടുമുണ്ടാവാം. എന്നാല്‍ അവയുടെ തുടര്‍ പ്രയോഗം വളരെ വളരെ കുറവാണ്. ഭാഷയില്‍, ഗണിതത്തില്‍ ഒരു ചെറിയ ഇന്ററാക്ടീവ് ഗെയിം , ഒരു വീഡിയോ, ഒരു ഓഡിയോ ചെയ്യുന്നില്ല . ജിയോജിബ്ര ഉപയോഗിക്കുന്ന കണക്ക് അദ്ധ്യാപകര്‍ എത്രയുണ്ടാവും ? ക്ലാസില്‍ ജിമ്പ് ഉപയോഗിക്കുന്ന ഡ്രോയിങ് മാഷമ്മാരെ പരിചയമുള്ളവര്‍ എത്രയുണ്ട്? പ്രസന്റേഷന്‍ പോലും അത്രയധികം സ്വയം ആരും ഉണ്ടാക്കുന്നില്ല . അവയുടെ ഒരു ശേഖരം സ്‌കൂളുകളില്‍ സൂക്ഷിക്കപ്പെടുന്നില്ല. വായനാകാര്‍ഡുകള്‍, കളികള്‍, വര്‍ക്ക്ഷീറ്റുകള്‍, പ്രസന്റേഷനുകള്‍, വീഡിയോകള്‍, ഓഡിയോകള്‍, ചിത്രങ്ങള്‍ എന്നിവയുടെ നല്ലൊരു ശേഖരം ഓരോ സ്‌കൂളിലും ഹൈടെക്കാവുന്നതിലൂടെ വികസിപ്പിക്കണം. നെറ്റില്‍ നിന്ന് ഡൗണ്‍ലോഡ് ചെയ്യലല്ല പഠനപ്രവര്‍ത്തനം എന്ന പ്രാഥമിക തത്വം വ്യാപിക്കണം. തമാശയായിപ്പറഞ്ഞാല്‍ സ്‌കൂള്‍ റിപ്പോസിറ്ററിയിലേക്ക് അപ്പ്‌ലോഡ് ചെയ്യലാവണം പഠനപ്രവര്‍ത്തനങ്ങളുടെ ഒരു ഘട്ടം. അപ്പോള്‍ ഇന്നുപയോഗിക്കുന്ന ഈ ഇന്റെര്‍നെറ്റ് ചെലവ് എത്രയോ കുറയ്ക്കാം. അത്യാവശ്യം നമ്മുടെ ക്ലാസുപയോഗത്തിനുള്ള ഒരു സാധനം നെറ്റില്‍ നിന്ന് ഡൗണ്‍ലോഡ് ചെയ്യാന്‍ എത്ര നെറ്റുപയോഗം ഉണ്ടന്ന് ആരും ആലോചിക്കുന്നില്ല. നെറ്റ് ഫ്രീയാണെന്നാണ് പൊതുധാരണ. സര്‍ക്കാര്‍പണം അടുക്കുമ്പോഴാണല്ലോ സ്‌കൂളില്‍ നെറ്റ് ഫ്രീയായി കിട്ടുന്നത്. സര്‍ക്കാര്‍പണം നമ്മുടെയൊക്കെ പണമല്ലേ. അങ്ങനെയല്ല സാധാരണ അദ്ധ്യാപകന്റെ ആലോചന പോകുന്നത്.
ക്ലാസ്മുറികള്‍, സ്റ്റാഫ് റൂമുകള്‍, ലാബ്, ലൈബ്രറി, വരാന്ത ഇടനാഴി മുറ്റം മരച്ചുവടുകള്‍ വരെ മുഴുവന്‍ ഹൈടെക്കാവണം. എത്രത്തോളം കഴിയുമോ അത്രയും നല്ലത്. മാവിന്‍ ചുവട്ടില്‍ ഒരു ചെറുസംഘം കുട്ടികള്‍ / അധ്യാപകര്‍ ടാബിലോ കിന്റിലിലോ മൊബൈലിലോ ഒരു മാസിക / പത്രം / പുസ്തകം വായിക്കുന്നത് മനോഹരമായ ഒരു കാഴ്ചയാണ്. കുട്ടികളും അധ്യാപകരും പഠിക്കാനും പഠിപ്പിക്കാനുമുള്ള സഹായകസംവിധാനങ്ങള്‍ ഇ-റിസോര്‍സ് ഉണ്ടാക്കുന്ന ഇടമാവണം സ്‌കൂള്‍. സ്‌കൂള്‍ ഒരു ഡൗണ്‍ലോഡ് കേന്ദ്രമല്ല. ഇന്റര്‍നാഷണല്‍ തലത്തിലേക്ക് നമ്മുടെ കുട്ടിയും മാഷും വളരുന്നത് ഡൗണ്‍ലോഡിലൂടെയാവരുത്. കഴിയുന്നത്ര അപ്പ്‌ലോഡ് ചെയ്യാന്‍ കഴിയണം. നമുക്കത് കഴിയും. അതിനുവേണ്ട പരിശീലനവും പ്രോത്സാഹനവും അധ്യാപകര്‍ക്കും കുട്ടിക്കും പൊതുവിദ്യാഭ്യാസ സംരക്ഷണ യജ്ഞത്തില്‍ ഉണ്ടാവണം. മണ്ണും മരവും വെള്ളവും വെയിലും പൂവും പൂമ്പാറ്റയും അനുഭവിക്കുന്നപോലെ ഐടിയും കുട്ടി അനുഭവിക്കുകയാവണം. അനുഭവങ്ങള്‍ അറിവായി ലോകനിലവാരത്തിലെത്തുകയും ചെയ്യും.
പ്രാഥമികമായും പുറമേനിന്നുള്ള എല്ലാ അറിവും ക്ലാസിലേക്ക് കയറിവരാനുള്ള ജനാലയല്ല ഹൈടെക്ക്; ക്ലാസില്‍ ഉല്‍പ്പാദിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന അറിവുകള്‍ പുറം ലോകത്തേക്ക് കടന്നുപോകാനുള്ള ജാലകമാണ് എന്നുറപ്പാക്കണം.