Friday
20 Apr 2018

ബാങ്കുകള്‍ പകല്‍ക്കൊള്ള അവസാനിപ്പിക്കണം

By: Web Desk | Wednesday 3 January 2018 10:27 PM IST

ബിസിനസ് സൗഹൃദ അന്തരീക്ഷം സൃഷ്ടിക്കാന്‍ വഴിവിട്ട് പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന കേന്ദ്ര ഭരണകൂടം ഫലത്തില്‍ സാധാരണക്കാരായ ഇടപാടുകാര്‍ക്ക് നേരെ നടക്കുന്ന ഈ പകല്‍ക്കൊള്ളയ്ക്ക് കുടപിടിക്കുകയാണ്.

തങ്ങളുടെ സേവിങ്‌സ് ബാങ്ക് അക്കൗണ്ടുകളില്‍ മിനിമം ബാലന്‍സ് നിലനിര്‍ത്തുന്നതില്‍ വീഴ്ച വരുത്തുന്ന ഇടപാടുകാരെ പൊതുമേഖലാ ബാങ്കുകളടക്കം ഇന്ത്യന്‍ ബാങ്കുകള്‍ കൊള്ളയടിക്കുന്നു. 2017 ഏപ്രില്‍-നവംബര്‍ കാലയളവില്‍ മാത്രം രാജ്യത്തെ ഏറ്റവും വലിയ പൊതുമേഖലാ ബാങ്കായ സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ഇന്ത്യ മാത്രം ഇടപാടുകാരില്‍ നിന്ന് കവര്‍ന്നെടുത്തത് 1,771 കോടി രൂപ. ബാങ്കിന്റെ രണ്ടാംപാദ കാല്‍വര്‍ഷത്തെ മൊത്തലാഭം 1,581.55 കോടി രൂപയായിരുന്നുവെന്ന വസ്തുതയുമായി കൂട്ടിവായിക്കുമ്പോഴേ ബാങ്ക് ജനങ്ങളുടെമേല്‍ നടത്തുന്ന പകല്‍ക്കൊള്ളയുടെ ആഴം അളക്കാനാവു. ബാങ്ക് മാനേജ്‌മെന്റിന്റെ കെടുകാര്യസ്ഥത, കോര്‍പ്പറേറ്റ് പ്രീണന വായ്പാനയം, അധികാര രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ അനധികൃത ഇടപെടലും പ്രേരണ എന്നിവയും കാരണം കിട്ടാക്കടം മൂലം ഇന്ത്യന്‍ ബാങ്കുകളുടെ ലാഭത്തില്‍ വന്‍തോതില്‍ ഇടിവുണ്ടായിട്ടുണ്ട്. രാജ്യത്തെ 21 പൊതുമേഖലാ ബാങ്കുകള്‍ക്ക് 2017 സെപ്റ്റംബറിലെ കണക്കുകളനുസരിച്ച് 7.33 ലക്ഷം കോടി രൂപയാണ് കിട്ടാക്കടമായുള്ളത്. 2015-16 കാലയളവില്‍ പൊതുമേഖലാ ബാങ്കുകള്‍ കിട്ടാക്കടയിനത്തില്‍ എഴുതിത്തള്ളിയത് മാത്രം 2.28 ലക്ഷം കോടി രൂപയാണ്. 2017 ഏപ്രില്‍-സെപ്റ്റംബര്‍ മാസത്തില്‍ 55,356 കോടി രൂപ എഴുതിത്തള്ളിയിരുന്നു. അത് മുന്‍വര്‍ഷം അതേ കാലയളവില്‍ എഴുതിത്തള്ളിയ തുകയേക്കാള്‍ 54 ശതമാനം കൂടുതലാണെന്നും കണക്കുകള്‍ വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഇന്ത്യന്‍ ബാങ്കുകളുടെ വിശേഷിച്ചും പൊതുമേഖലാ ബാങ്കുകളുടെ ലാഭകരമായ പ്രവര്‍ത്തനത്തിന് ഏറ്റവും വലിയ പ്രതിബന്ധം വമ്പന്‍ കോര്‍പ്പറേറ്റുകളുടെ ലക്ഷക്കണക്കിന് കോടിവരുന്ന കിട്ടാക്കടവും അതിന്റെ സൗകര്യപൂര്‍വമായ എഴുതിത്തള്ളലുമാണെന്നാണ് കണക്കുകള്‍ വ്യക്തമാക്കുന്നത്. ബാങ്കുകളില്‍ നിന്നും ആയിരക്കണക്കിന് കോടി വായ്പയെടുത്ത് വിജയ്മല്യമാര്‍ രാജ്യംവിട്ട് വിദേശങ്ങളില്‍ ജീവിതം ആഘോഷിക്കുമ്പോഴാണ് സാധാരണക്കാരായ ബാങ്ക് ഇടപാടുകാര്‍ ബാങ്കുകളുടെ പകല്‍ക്കൊള്ളയ്ക്ക് ഇരയാവുന്നത്. ഇത് കടുത്ത അനീതിയും റിസര്‍വ് ബാങ്ക് ഓഫ് ഇന്ത്യയുടെ വ്യവസ്ഥകള്‍ക്ക് നിരക്കാത്തതുമാണെന്ന് ചൂണ്ടിക്കാട്ടപ്പെടുന്നു.
രാജ്യത്തെ അപൂര്‍വം ചില ബാങ്കുകളൊഴിച്ച് മറ്റെല്ലാം തന്നെ മിനിമം ബാലന്‍സിന്റെ പേരില്‍ ഇടപാടുകാരില്‍ നിന്നും പിഴ ഈടാക്കിവരുന്നുണ്ട്. വീഴ്ച വരുത്തുന്ന ഇടപാടുകാരില്‍ നിന്നും ശരാശരി 6.5 ശതമാനം പിഴയാണ് ഓരോ മാസവും അവര്‍ ഈടാക്കുന്നത്. വാര്‍ഷികാടിസ്ഥാനത്തില്‍ കണക്കാക്കിയാല്‍ അത് 78 ശതമാനത്തോളം വരുമെന്ന് ബോംബെ ഐഐടിയിലെ ഗണിതശാസ്ത്ര പ്രൊഫസര്‍ അഷിഷ് ദാസ് നടത്തിയ പഠനം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. അത് അനുപാതരഹിതവും അനീതിയുമാണ്. മിനിമം ബാലന്‍സിന്റെ പേരില്‍ ബാങ്ക് ഇടപാടുകാരന് ഫണ്ട് അനുവദിച്ചാല്‍ പോലും അതുമായി യാതൊരുതരത്തിലും പൊരുത്തപ്പെടാത്തത്ര ഉയര്‍ന്ന പിഴ നിരക്കാണത്. താരതമേ്യന തുച്ഛമായ തുക അക്കൗണ്ടില്‍ നിക്ഷേപിക്കുകയും ബാങ്കിങ് സേവനം പ്രയോജനപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്ന സേവിങ് ബാങ്ക് ഇടപാടുകാരുടെ ചെലവില്‍ വന്‍തുകകള്‍ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന സമ്പന്ന ഇടപാടുകാരെ താലോലിക്കുകയാണ് ബാങ്കുകള്‍ ചെയ്യുന്നത്. രാജ്യത്തെ ഏറ്റവും വലിയ പൊതുമേഖലാ ബാങ്കായ എസ്ബിഐക്ക് 42 കോടിയില്‍പരം സേവിങ്‌സ് ബാങ്ക് അക്കൗണ്ടുകളാണ് ഉള്ളത്. അതില്‍ പതിമൂന്ന് കോടി അടിസ്ഥാന സേവിങ്‌സ് ബാങ്ക് അക്കൗണ്ടുകളും പ്രധാനമന്ത്രി ജന്‍-ധന്‍ യോജന അക്കൗണ്ടുകളുമൊഴിച്ച് 39 കോടി ഇടപാടുകാരാണ് ചൂഷണത്തിന് ഇരകളാകുന്നത്. ക്രെഡിറ്റ് കാര്‍ഡ് വഴി വായ്പയെടുക്കുന്നവര്‍ക്ക് പോലും പ്രതിവര്‍ഷം ശരാശരി 40 ശതമാനം പലിശ മാത്രം നല്‍കേണ്ടിവരുമ്പോഴാണ് നിസഹായരായ സാധാരണ ഇടപാടുകാരില്‍ നിന്ന് പിഴയിനത്തില്‍ 78 ശതമാനം ഈടാക്കുന്നത്.
കറന്‍സിരഹിത ഇടപാടുകളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നുവെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന ഭരണകര്‍ത്താക്കള്‍ ഈ അനീതിക്ക് കൂട്ടുനിന്നുകൂട. മിനിമം ബാലന്‍സിന്റെയും സേവനങ്ങള്‍ക്ക് ഈടാക്കുന്ന കമ്മീഷന്റെയും ഭാരം സാധാരണക്കാരായ പൗരന്മാര്‍ക്ക് താങ്ങാവുന്നതിലും ഏറെയാണ്. ബാങ്കുകളും ധനകാര്യസ്ഥാപനങ്ങളും ഇത്തരം പകല്‍ക്കൊള്ള തുടരുന്നിടത്തോളം കാലം കറന്‍സി രഹിത സാമ്പത്തിക ഇടപാടുകളിലേയ്ക്ക് ജനങ്ങളെ ആകര്‍ഷിക്കാനാവില്ല. ഇടപാടുകാരോട് നീതിപൂര്‍വവും സൗഹൃദപൂര്‍വവും സമീപിക്കുന്ന ഒരു ബാങ്കിങ് സംസ്‌കാരം സൃഷ്ടിക്കാതെ ജനങ്ങളെ കറന്‍സി രഹിത ഇടപാടുകളിലേക്ക് നയിക്കാന്‍ ഒരു ഭരണകൂടത്തിനും കഴിയില്ല. ആര്‍ബിഐയുടെ നിലവിലുള്ള നിയമങ്ങളും ബാങ്കിങ് റഗുലേറ്ററി സംവിധാനങ്ങളും കാര്യക്ഷമമാക്കുക വഴി സാധാരണക്കാരായ ബാങ്ക് ഇടപാടുകാരുടെ തികച്ചും ന്യായവും നീതിയുക്തവുമായ അവകാശങ്ങള്‍ സംരക്ഷിക്കാനാവും. അതിന് ഭരണകൂടത്തിന് ജനങ്ങളോടായിരിക്കണം പ്രതിബദ്ധത. ജനസൗഹൃദ ബാങ്കിങ് സംസ്‌കാരം വളര്‍ത്തിയെടുക്കാതെ കറന്‍സിരഹിത ഇടപാടുകളെപ്പറ്റിയും ബിസിനസ് സൗഹൃദ അന്തരീക്ഷത്തെപ്പറ്റിയും പറയുന്നത് അര്‍ഥശൂന്യമായ രാഷ്ട്രീയ വ്യായാമം മാത്രമായിരിക്കും.