Friday
25 May 2018

ക്രൂരതകള്‍ കണ്ടാസ്വദിക്കുന്ന സമൂഹമായി മാറിയ നമ്മള്‍

By: Web Desk | Thursday 1 February 2018 10:16 PM IST

ടി കെ പ്രഭാകരന്‍

ഹജീവികള്‍ക്കുനേരെയുണ്ടാകുന്ന ക്രൂരതകളും അവര്‍ അനുഭവിക്കുന്ന വേദനകളും പീഡനങ്ങളും നേരില്‍ കണ്ടാസ്വദിച്ച് നിര്‍വൃതിയടയുന്ന സമൂഹമായി നമ്മള്‍ മാറുകയാണെന്ന സന്ദേഹമുയര്‍ത്തുകയാണ് കൊച്ചിയില്‍ അടുത്തടുത്ത ദിവസങ്ങളിലുണ്ടായ രണ്ട് സംഭവങ്ങള്‍. കൊച്ചി നഗരമധ്യത്തില്‍ കെട്ടിടത്തില്‍ നിന്നും വീണ് പരിക്കേറ്റയാളെ ആശുപത്രിയിലെത്തിക്കാതെ നോക്കിനിന്ന ആള്‍ക്കൂട്ടവും കൊച്ചിയിലെ വൈപ്പിനില്‍ മനോദൗര്‍ബല്യമുള്ള വീട്ടമ്മയെ അയല്‍വാസികളായ സ്ത്രീകള്‍ ക്രൂരമായി മര്‍ദിക്കുമ്പോള്‍ തടയാതിരുന്ന ജനക്കൂട്ടവും മലയാളികളുടെ മരവിച്ച മനഃസാക്ഷിയുടെ പ്രതീകങ്ങളാണ്. അനീതികള്‍ക്കും അക്രമങ്ങള്‍ക്കുമെതിരെ ഫേസ്ബുക്കിലും മറ്റും ഘോരഘോരം പ്രതികരിക്കുകയും വാക്കുകളിലൂടെ കൊന്ന് കൊവലിളിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന വീരശൂരപരാക്രമികള്‍ ആയിരക്കണക്കിനുണ്ട്. എന്നാല്‍ നേരില്‍ കാണുന്ന അതിക്രമങ്ങള്‍ തടയാനും ജീവനുവേണ്ടി പിടയുന്നവരെ ആശുപത്രിയിലെത്തിക്കാനും ആരുമുണ്ടാകുന്നില്ല എന്നുവരുമ്പോള്‍ നമ്മളെയോര്‍ത്ത് നമ്മള്‍ തന്നെ ലജ്ജിക്കേണ്ട സാഹചര്യമാണുണ്ടായിരിക്കുന്നത്.

ഉയര്‍ന്ന ബുദ്ധിയും ചിന്തയും സംസ്‌കാരവുമുണ്ടെന്ന് മേനി നടിക്കുന്ന മലയാളിസമൂഹത്തില്‍ നിന്നും ചോര്‍ന്നുപോയ്‌ക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന മഹത്തായ ചില വികാരങ്ങളുണ്ട്. സ്‌നേഹം, കാരുണ്യം, മനുഷ്യത്വം എന്നീ പേരുകളിലാണ് അത് അറിയപ്പെടുന്നത്. നിര്‍ഭാഗ്യവശാല്‍ മാനുഷികമായ ഈ മൂന്നുഗുണങ്ങളും നമുക്ക് നഷ്ടമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നുവെന്നതിന്റെ തെളിവാണ് കൊച്ചിയില്‍ നടന്ന രണ്ടുസംഭവങ്ങളും. നഗരമധ്യത്തിലെ ബഹുനില കെട്ടിടത്തില്‍ നിന്നും ചുഴലിയെ തുടര്‍ന്ന് തലചുറ്റി താഴെ വീണ് മരണത്തോട് മല്ലടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന മനുഷ്യനെ ആശുപത്രിയിലെത്തിക്കാന്‍ തയ്യാറാകാതെ നോക്കി നിന്ന ആ ജനക്കൂട്ടം നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ മനസാക്ഷി അവശേഷിച്ചവരില്‍ ഉളവാക്കുന്ന ഉത്ക്കണ്ഠകളും ആശങ്കകളും ഏറെ വലുതാണ്. മനുഷ്യത്വമില്ലാത്തവരും മനസാക്ഷി മരവിച്ചവരുമായ തലമുറയാണ് ഇവിടെ വാര്‍ത്തെടുക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതെന്ന തിരിച്ചറിവ് ഭാവിയെക്കുറിച്ച് ഭീതി ജനിപ്പിക്കുന്നു. കൊച്ചി പത്മ ജംഗ്ഷനിലെ സ്വകാര്യഹോട്ടലിന്റെ നാലാംനിലയില്‍ നിന്നും സജി ആന്റോ എന്ന നാല്‍പ്പത്തേഴുകാരന്‍ റോഡരികില്‍ നിര്‍ത്തിയിട്ടിരുന്ന സ്‌കൂട്ടറിലേക്ക് വീഴുകയും അവിടെ നിന്ന് നടപ്പാതയിലേക്ക് തെറിക്കുകയുമായിരുന്നു. നിരവധി പേര്‍ ഈ സമയത്ത് സജി വീണുകിടന്ന ഭാഗത്തുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും ആരും ആശുപത്രിയിലെത്തിക്കാന്‍ തയ്യാറായില്ല. സജി ജീവനുവേണ്ടി പിടയുമ്പോള്‍ അതുനോക്കി ആസ്വദിക്കാനും സെല്‍ഫിയെടുക്കാനും മത്സരിച്ചവര്‍, കണ്ടിട്ടും കാണാത്തതുപോലെ നടന്നുനീങ്ങിയവര്‍, എത്തിനോക്കിയ ശേഷം പിന്തിരിഞ്ഞുനടന്നവര്‍, നിര്‍ത്തിയിട്ട ഓട്ടോറിക്ഷ അടക്കമുള്ള വാഹനങ്ങള്‍ സ്ഥലത്തുനിന്നും നീക്കം ചെയ്ത ശേഷം കാഴ്ചക്കാരായി മാറിയ ഡ്രൈവര്‍മാര്‍ – അങ്ങനെ വ്യത്യസ്ത മേഖലകളിലുള്ള ആളുകളെല്ലാം മനുഷ്യത്വമില്ലായ്മയില്‍ ഒറ്റക്കെട്ടാണെന്ന് ബോധ്യപ്പെടുത്തിയ അഭിശപ്തദിനം. രക്തം വാര്‍ന്ന് മരണത്തോടടുക്കുന്ന മനുഷ്യനെ വീഡിയോയില്‍ പകര്‍ത്തി ഫേസ്ബുക്കില്‍ എത്ര ലൈക്കും ഷെയറും നേടാനാകുമെന്ന് ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന മനുഷ്യരൂപമുള്ള ഇരുകാലിമൃഗങ്ങള്‍ക്കിടയിലേക്കാണ് അഭിഭാഷകയായ ആര്‍ രഞ്ജിനി മാലാഖയെ പോലെ കടന്നുചെന്നത്. അവിടെ കൂടിനിന്നിരുന്നവരോട് വീണുകിടക്കുന്നയാളെ ആശുപത്രിയിലെത്തിക്കാന്‍ രഞ്ജിനി അപേക്ഷിച്ചിട്ടുപോലും ആരും ഇത് ഗൗനിച്ചില്ല. ഒടുവില്‍ അതുവഴി വന്ന കാര്‍ രഞ്ജിനി തടഞ്ഞുനിര്‍ത്തുകയും സജീയെ ആശുപത്രിയിലെത്തിക്കുകയുമായിരുന്നു. ആ സമയത്ത് രഞ്ജിനി വന്നില്ലായിരുന്നുവെങ്കില്‍ ആരും സഹായിക്കാനില്ലാതെ സജി അവിടെ തന്നെ പിടഞ്ഞുമരിക്കുമായിരുന്നു.വൈപ്പിനില്‍ മനോദൗര്‍ബല്യമുള്ള സ്ത്രീയെ നാട്ടുകാരികളായ മൂന്നുസ്ത്രീകള്‍ ചേര്‍ന്ന് ക്രൂരമായി മര്‍ദിക്കുകയും കാല്‍വെള്ളയില്‍ ചട്ടുകം ചൂടാക്കി പൊള്ളിക്കുകയും ചെയ്ത സംഭവം കാണാന്‍ നിരവധി ആളുകളാണ് തടിച്ചുകൂടിയത്. കണ്‍മുന്നില്‍ നടന്ന ഈ കൊടിയ അനീതിയെ ചെറുക്കാന്‍ ആരും മുന്നോട്ടുവന്നില്ല. പോലീസ് പോലും ഈ പ്രശ്‌നത്തില്‍ സ്വീകരിച്ചത് ദയാരഹിതമായ സമീപനമായിരുന്നു.

വീട്ടമ്മയുമായുണ്ടായ തര്‍ക്കത്തെ തുടര്‍ന്ന് നാട്ടുകാരില്‍ ചിലര്‍ പോലീസില്‍ പരാതി നല്‍കിയപ്പോള്‍ അക്രമാസക്തയാകുന്ന സ്ത്രീയെ മുട്ടിന് താഴെ അടിച്ച് കീഴ്‌പ്പെടുത്താന്‍ നിര്‍ദേശിച്ച പോലീസിന്റെ വിവരദോഷത്തെക്കുറിച്ച് ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ അമര്‍ഷവും സഹതാപവും ഒരുപോലെ തോന്നുന്നു. മാനസികനില ശരിയല്ലാത്തവരോട് കാണിക്കുന്ന അക്രമങ്ങളും ക്രൂരതകളും ഗുരുതരമായ ക്രിമിനല്‍കുറ്റമാണെന്നിരിക്കെ അത്തരം കുറ്റകൃത്യങ്ങള്‍ തടയാനും ഇരകള്‍ക്ക് നീതി നല്‍കാനും ഉത്തരവാദപ്പെട്ട പോലീസുകാര്‍ തന്നെ കുറ്റത്തിന് പ്രേരണ നല്‍കുന്നത് എത്രമാത്രം ഭയാനകമാണെന്നോര്‍ക്കണം.
കേരളത്തിന് പുറത്തുള്ള തിരക്കേറിയ നഗരങ്ങളായ ബംഗളൂരുവിലും മുംബൈയിലും ആര്‍ക്ക് എന്തുസംഭവിച്ചാലും ഒരാളും തിരിഞ്ഞുനോക്കാറില്ലെന്ന് നമുക്കറിയാം. അവിടെ നിന്നും പുറത്തുവരുന്ന വാര്‍ത്തകളെല്ലാം അത്തരത്തിലുള്ളതാണ്. പട്ടാപ്പകല്‍ ഒരാളെ പൊതിരെ തല്ലിയാലും കുത്തിക്കൊന്നാലും അവിടങ്ങളില്‍ എത്ര ജനക്കൂട്ടമുണ്ടായാലും ആരും തടയാന്‍ ശ്രമിക്കാറില്ല. മൃതപ്രായമാക്കി ജനമധ്യത്തിലേക്ക് എറിഞ്ഞുകൊടുത്താലും ആരും ആശുപത്രിയിലെത്തിക്കില്ല.ഇന്ത്യയിലെ ഉത്തരേന്ത്യന്‍ സംസ്ഥാനങ്ങളിലടക്കം ജനക്കൂട്ടത്തിന് മുന്നില്‍ എത്രയോ കൊലപാതകങ്ങളും അക്രമങ്ങളും നടക്കുന്നു. ഇതൊക്കെ കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ മലയാളികള്‍ സ്വതസിദ്ധമായ പുഛഭാവത്തോടെ പറയുന്ന ഒരു പൊതുവാചകമുണ്ട്. ”അവിടങ്ങളിലൊക്കെ അങ്ങനെയാണ് നമ്മുടെ കേരളം പോലെയല്ല” എന്ന്. അതായത് നമ്മള്‍ മലയാളികള്‍ മനുഷ്യത്വമുള്ളവരാണെന്നും, ആരെയും തല്ലുന്നതും കൊല്ലുന്നതും നോക്കിനില്‍ക്കുന്നവരല്ലെന്നും, വഴിയില്‍ വീണുകിടക്കുന്നവരെ ആശുപത്രിയിലെത്തിക്കുന്നവരാണെന്നും ഈ അവകാശവാദത്തിന്റെ പിന്നിലുണ്ട്. ആപത്തിലകപ്പെടുന്നവരെ സഹായിക്കുന്ന മനസ്ഥിതി കൈവിടാത്ത സാമൂഹികസംസ്‌കാരം സമീപകാലം വരെ നമുക്കുണ്ടായിരുന്നതിനാല്‍ ഈ അവകാശവാദം എവിടെയും ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. എന്നാല്‍ ഇനി കരുതിയിരുന്നേ മതിയാകൂ. കാരണം അത്രമേല്‍ നമ്മുടെയൊക്കെ പൊതുബോധത്തില്‍ ആര്‍ദ്രത നഷ്ടമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. എവിടെയും അരക്ഷിതാവസ്ഥയാണെന്നും വീണുപോയാല്‍ എഴുന്നേല്‍പ്പിക്കാന്‍ ഒരുകരം പോലും നീണ്ടുവരില്ലെന്നുമുള്ള ബോധ്യത്തോടെ മാത്രമേ എങ്ങോട്ടും യാത്രപോകാന്‍ സാധിക്കുകയുള്ളൂ. എല്ലാവരും കയ്യൊഴിയുമ്പോള്‍ ഒരു രഞ്ജിനി കാരുണ്യത്തിന്റെ വിരല്‍തുമ്പുമായി എല്ലായിടത്തും ഉണ്ടായിക്കൊള്ളണമെന്നില്ല.

കൊച്ചിയിലുണ്ടായ ആള്‍ക്കൂട്ടനിഷ്‌ക്രിയത്വം കേരളത്തിലെ ഒറ്റപ്പെട്ട സംഭവമല്ല. കേരളത്തിന്റെ പലഭാഗങ്ങളിലും സമാനരീതിയിലുള്ള സംഭവങ്ങള്‍ റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. നാലുമാസം മുമ്പ് കാസര്‍കോട് ജില്ലയിലെ ചെറുവത്തൂരില്‍ വാഹനമിടിച്ച് ഗുരുതരമായി പരിക്കേറ്റയാളെ ആശുപത്രിയിലെത്തിക്കാന്‍ തയ്യാറാകാതെ ഈ രംഗം ആള്‍ക്കൂട്ടം മൊബൈലില്‍ പകര്‍ത്തിയത് മാധ്യമങ്ങളില്‍ വാര്‍ത്തയായിരുന്നു. അവസാനം ഏതോ ഒരു വ്യക്തി പരിക്കേറ്റയാളെ തന്റെ വാഹനത്തില്‍ ആശുപത്രിയിലെത്തിച്ചെങ്കിലും അപ്പോഴേക്കും മരണം സംഭവിച്ചിരുന്നു. ചികിത്സ ലഭിക്കാന്‍ വൈകിയതാണ് മരണത്തിന് കാരണമായത്. മനുഷ്യത്വത്തിന് നിരക്കാത്ത ഇത്തരം പ്രവണതകള്‍ കേരളീയസമൂഹത്തില്‍ വര്‍ധിക്കുമ്പോഴും മനുഷ്യനന്‍മയുടെ ഉദാത്തമായ പ്രതീകങ്ങളായി സമൂഹത്തില്‍ പ്രകാശം പരത്തുന്നവരുമുണ്ട്. എന്നാല്‍ അതുകൊണ്ടുമാത്രമായില്ല. ചുറ്റിനും ആളുകളുണ്ടായിട്ടും സഹായം കിട്ടാതെ പോകുന്ന അവസ്ഥ ഉണ്ടാകാതിരിക്കാനുള്ള മാനവികതാബോധത്തിന്റെ കൂട്ടായ്മകള്‍ ശക്തിപ്പെടേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്. പൊതു ഇടങ്ങളിലെ ആള്‍ക്കൂട്ടമനസുകളില്‍ സഹജീവിസ്‌നേഹവും മാനുഷികബോധവും ചോര്‍ന്നുപോകുന്നുവെങ്കില്‍ അത് ഒരിക്കലും അനുവദിക്കപ്പെടാന്‍ പാടില്ല. കാരണം നാളെ ആര്‍ക്കും ഇങ്ങനെയുള്ള അനുഭവമുണ്ടാകാം. ജീവന് വേണ്ടി കേഴുന്ന സഹജീവിയെ അവഗണിച്ചുമുന്നോട്ടുപോകുന്ന ഏതൊരാള്‍ക്കും ഇതുപോലുള്ള സാഹചര്യങ്ങളെ നേരിടേണ്ടിവന്നേക്കാം. ഒരാള്‍ വീണുകിടക്കുന്നതുകണ്ടാല്‍ ഇയാളെ രക്ഷപ്പെടുത്തുന്നതുകൊണ്ട് തനിക്കെന്തുനേട്ടമെന്ന് ചിന്തിച്ച് എല്ലാവരും പിന്തിരിഞ്ഞാല്‍ ക്രമേണ ആ സ്വാര്‍ത്ഥത പൊതുസ്വഭാവമായി മാറും. അത് അങ്ങനെ ചിന്തിക്കുന്നവരുടെ ജീവിതത്തിലും വിപരീതഫലമുണ്ടാക്കും. അപകടത്തില്‍പെടുന്നവരെ ആശുപത്രിയിലെത്തിച്ചാല്‍ അത് പിന്നീട് അത് നിയമപ്രശ്‌നങ്ങള്‍ക്ക് ഇടവരുത്തുമെന്ന ഭയവും സഹായമനസ്ഥിതി ഉപേക്ഷിക്കാന്‍ സമൂഹത്തിലെ ഭൂരിഭാഗത്തെയും പ്രേരിപ്പിക്കുന്നുണ്ടെന്നത് ഒരു വസ്തുതയാണ്. അക്രമത്തിനിരയാവുകയോ അപകടത്തില്‍ പരിക്കേല്‍ക്കുകയോ ചെയ്ത ആളെ ആശുപത്രിയിലെത്തിച്ച് പിന്നീട് ആ വ്യക്തിക്ക് മരണം സംഭവിച്ചാല്‍ പോലീസ് വേട്ടയാടുമെന്നും തങ്ങള്‍ പ്രകതികളാക്കപ്പെടുമെന്നും ചിന്തിക്കുന്നവരും ഇതുപോലുള്ള സന്ദര്‍ഭങ്ങളില്‍ സ്വന്തം കാര്യം നോക്കാന്‍ നിര്‍ബന്ധിതമാകുന്നു. സഹായം നല്‍കിയതിന്റെ പേരില്‍ പോലീസ് സ്‌റ്റേഷനും കേസുമായി ജീവിതം തള്ളിനീക്കുന്നതിന്റെ ദുരനുഭവകഥകളായിരിക്കും ഇവരുടെ ചിന്തയില്‍ നിറഞ്ഞുനില്‍ക്കുക.

ഇത്തരം വിഷയങ്ങളില്‍ പൊതുജനങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ നിലനില്‍ക്കുന്ന തെറ്റിദ്ധാരണകളും ആശങ്കകളും അകറ്റാനുള്ള നടപടികളാണ് ഭരണകൂടവും പൊലീസും സ്വീകരിക്കേണ്ടത്. ജനമൈത്രി പോലീസിനെ ഉപയോഗിച്ച് ഇക്കാര്യത്തില്‍ മതിയായ ബോധവത്കരണം നടത്തണം. അപകടത്തില്‍പെട്ടവരെയും മറ്റും സഹായിക്കുന്നവര്‍ക്ക് ലഭിക്കുന്ന നിയമ പരിരക്ഷയെക്കുറിച്ച് അവബോധമുണ്ടാക്കണം. ഇന്നത്തെ സാഹചര്യത്തില്‍ ഈ രീതിയിലുള്ള പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്. കൊച്ചിസംഭവം മറ്റുചില ഓര്‍മപ്പെടുത്തലുകള്‍ കൂടി നടത്തുന്നുണ്ട്. ബസ് യാത്രക്കിടയില്‍ കൈക്കുഞ്ഞുമായി നില്‍ക്കുന്ന യുവതികള്‍ക്കും വൃദ്ധകള്‍ക്കും സ്ത്രീകള്‍ സീറ്റ് ഒഴിഞ്ഞുകൊടുക്കാത്തതിനെ പുരുഷസമൂഹം വിമര്‍ശിക്കാറുണ്ട്. പുരുഷന്‍മാരുടെ അത്ര ദയ പോലും സ്ത്രീകള്‍ക്കില്ലെന്ന് ഉദാഹരിക്കാന്‍ ഇക്കാര്യം പേര്‍ത്തും പേര്‍ത്തും പറയാറുണ്ട്. എന്നാല്‍ ഒട്ടേറെ പുരുഷന്‍മാര്‍ കാഴ്ചക്കാരായി നിന്നപ്പോഴാണ് വീണുപരിക്കേറ്റ് മരണാസന്നനായി കിടന്ന ആളെ രക്ഷിക്കാന്‍ ഒരു സ്ത്രീ മുന്നോട്ടുവന്നത് എന്നറിയുമ്പോള്‍ പുരുഷസമൂഹത്തോട് ചോദിക്കാനുള്ള ചോദ്യം ഇതാണ്… നാണമില്ലേ… പുരുഷന്‍മാരെന്ന് അഭിമാനിച്ച് നടക്കാന്‍.. തലകുനിക്കണം നിങ്ങള്‍..ആദര്‍ശധീരയായ ആ സ്ത്രീയുടെ മാനവികബോധത്തിനും ഇഛാശക്തിക്കുംന്നില്‍..