Saturday
17 Nov 2018

ഇന്ത്യയുടെ പണം ചോരുന്ന വഴികള്‍

By: Web Desk | Thursday 1 November 2018 10:17 PM IST

 സി ആര്‍ ജോസ്പ്രകാശ്‌
ബിജെപി അധികാരത്തില്‍ വരുന്നതിനു മുന്‍പ് വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരുന്നതുപോലെ 35 ലക്ഷം കോടി രൂപയുടെ കള്ളപ്പണം ഇന്ത്യയില്‍ മടങ്ങി എത്തിയില്ല. നോട്ടു നിരോധന കാലത്തു പറഞ്ഞിരുന്ന മൂന്നര ലക്ഷം കോടി രൂപയുടെ കള്ളനോട്ട് എങ്ങോട്ട് പോയിയെന്ന് അറിയില്ല. എന്നാല്‍ കഴിഞ്ഞ നാലര വര്‍ഷത്തിനുള്ളില്‍ കേന്ദ്ര സര്‍ക്കാരിന്റെ വരുമാനത്തില്‍ വന്‍ വര്‍ധനവുണ്ടായി എന്നതാണ് സത്യം. ഇന്‍കം ടാക്‌സ് നല്‍കുന്ന ജീവനക്കാരുടെ എണ്ണം ഈ കാലയളവില്‍ 1.70 കോടിയില്‍ നിന്ന് 2.33 കോടിയായി ഉയര്‍ന്നു. (37 ശതമാനം വര്‍ധനവ്.) ജീവനക്കാര്‍ ഉള്‍പ്പെടെ ഇന്‍കം ടാക്‌സ് നല്‍കുന്നവരുടെ മൊത്തം എണ്ണം 4.11 കോടിയില്‍ നിന്ന് 5.23 കോടിയായി ഉയര്‍ന്നു. ഇതിലൂടെയുള്ള വരുമാനം 2013-14 ല്‍ 3.31 ലക്ഷം കോടി രൂപയായിരുന്നത് 2017-18 ല്‍ 5.44 ലക്ഷം കോടി രൂപയായി. ഇന്‍കംടാക്‌സ് ഇതര നികുതി വരുമാനം 3.79 ലക്ഷം കോടിയില്‍ നിന്ന് 6.85 ലക്ഷം കോടിയായി ഉയര്‍ന്നു. പെട്രോളിയം ഉല്‍പന്നങ്ങളുടെ പുറത്ത് തുടര്‍ച്ചയായി വരുത്തിയ നികുതി വര്‍ധനവിലൂടെ 8.79 ലക്ഷം കോടി രൂപ ഈ കാലയളവില്‍ കേന്ദ്ര ഖജനാവിലെത്തി. 2017-18 ല്‍ മാത്രം ഈ ഇനത്തില്‍ കേന്ദ്രത്തിന് ലഭിച്ചത് 3.44 ലക്ഷം കോടി രൂപയാണ്. പൊതുമേഖലാ സ്ഥാപനങ്ങള്‍ വിറ്റഴിച്ചതിലൂടെ 1.03 കോടി രൂപ ഈ വര്‍ഷം മാത്രം സമാഹരിച്ചു. സിമന്റ്, കമ്പി, വളം ഉള്‍പ്പെടെ നിരവധി സാധനങ്ങള്‍ക്ക് നികുതി വര്‍ധിപ്പിച്ചും കോടികള്‍ ഖജനാവില്‍ എത്തിച്ചു. ഈ സാഹചര്യങ്ങളെല്ലാം ഉണ്ടായിട്ടും എന്തുകൊണ്ടാണ് കേന്ദ്ര സര്‍ക്കാര്‍ സാമ്പത്തിക തകര്‍ച്ചയിലെത്തിയത് എന്നത് തീര്‍ച്ചയായും പഠനം നടത്തേണ്ട സംഗതിയാണ്. 18-19 ലെ കേന്ദ്ര ബജറ്റില്‍ പറഞ്ഞിരുന്ന ധനകമ്മി 6.24 ലക്ഷം കോടി രൂപയായിരുന്നു. എന്നാല്‍ ആറ് മാസം പിന്നിട്ട് സെപ്റ്റംബര്‍ ആയപ്പോള്‍ തന്നെ ധനകമ്മി 5.95 ലക്ഷം കോടി രൂപയായി. സാമ്പത്തിക വര്‍ഷം അവസാനിക്കുമ്പോള്‍ ഇത് 9 ലക്ഷം കോടി രൂപയായി ഉയരാനാണ് സാധ്യത. 2017-18-ല്‍ ധനകമ്മി പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നത് 3.2 ശതമാനം ആയിരുന്നു എങ്കിലും അത് 3.52 ശതമാനം ആയി ഉയര്‍ന്നിരുന്നു. 2018-19 ലെ ബജറ്റ് പ്രതീക്ഷ ധനകമ്മി 3.3 ശതമാനത്തില്‍ ഒതുങ്ങിനില്‍ക്കുമെന്നാണ്. പക്ഷേ അത് 4 ശതമാനം കടക്കാനാണ് സാധ്യത. ഇന്ത്യയുടെ ചരിത്രത്തില്‍ ആദ്യമായിട്ടാണ് ധനകമ്മി ഈ വിധം കുതിച്ചുയരുന്നത്.
കഴിഞ്ഞ നാലര വര്‍ഷത്തിനുള്ളില്‍ പട്ടിണി മാറ്റാന്‍ രാജ്യത്ത് ബൃഹദ് പദ്ധതിയൊന്നും ഉണ്ടായില്ല. ആരോഗ്യം, വിദ്യാഭ്യാസം, സാമൂഹ്യക്ഷേമം, പട്ടികജാതി-പട്ടികവര്‍ഗ്ഗ വികസനം എന്നീ രംഗങ്ങളില്‍ കാര്യമായ ചലനം സൃഷ്ടിക്കുന്ന പദ്ധതികള്‍ ഉണ്ടായില്ല. പൊതുമേഖലയില്‍ കൂടുതല്‍ നിക്ഷേപം നടത്തിയില്ല. ഭക്ഷ്യ സാധനങ്ങളിലൂടെ പൊതു വിതരണം ശക്തിപ്പെടുത്തിയില്ല. എല്ലാവര്‍ക്കും വീടു നല്‍കാനോ വീടുകളില്‍ വൈദ്യുതി എത്തിക്കാനോ കുടിവെള്ളമെത്തിക്കാനോ കാര്യമായ പ്രവര്‍ത്തനമൊന്നും നടന്നില്ല. കര്‍ഷകരുടെ കടങ്ങള്‍ എഴുതി തള്ളിയില്ല. മണ്ണെണ്ണ, പാചകഗ്യാസ് ഇവയ്ക്ക് കൂടുതല്‍ സബ്‌സിഡി നല്‍കിയില്ല എന്നു മാത്രമല്ല, ഉള്ള സബ്‌സിഡി വെട്ടിക്കുറയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. സംസ്ഥാനങ്ങള്‍ക്കുള്ള കേന്ദ്ര വിഹിതത്തില്‍ ചെറിയ വര്‍ധനവുണ്ടായപ്പോള്‍, കേന്ദ്രാവിഷ്‌കൃത പദ്ധതികള്‍ കൂട്ടത്തോടെ നിര്‍ത്തലാക്കി. ജനസംഖ്യ വര്‍ധിക്കുന്ന എല്ലാ രാജ്യങ്ങളിലും ജനസംഖ്യാനുപാതികമായി ജീവനക്കാരുടെ എണ്ണത്തില്‍ വര്‍ധനവ് ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ഇത് സര്‍ക്കാരിന് അധികച്ചെലവ് സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്യും. എന്നാല്‍ ഇന്ത്യയില്‍ മറിച്ചാണ് സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. 2013-14 ല്‍ 34.15 ലക്ഷം ജീവനക്കാര്‍ കേന്ദ്ര സര്‍വ്വീസില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കില്‍ 2017-18 ല്‍ അത് 32.12 ലക്ഷമായി കുറഞ്ഞു. 2.03 ലക്ഷം ജീവനക്കാരാണ് നാലര വര്‍ഷത്തിനുള്ളില്‍ കുറഞ്ഞത്. മാത്രവുമല്ല, പുതിയ തൊഴില്‍ മേഖലകള്‍ ഒന്നും വെട്ടിത്തുറക്കാത്തതിനാല്‍ അങ്ങനെയും അധിക സാമ്പത്തിക ബാധ്യത സര്‍ക്കാരിനുണ്ടായില്ല. ദുരന്തങ്ങള്‍ നേരിടാന്‍ കേന്ദ്ര സര്‍ക്കാര്‍ സംസ്ഥാനങ്ങളെ കാര്യമായി സഹായിക്കാറില്ല എന്നത് കേരളത്തിന്റെ അനുഭവമാണ്. പട്ടിണി, ശിശുമരണം, ഭവനമില്ലായ്മ തുടങ്ങി രണ്ടു ഡസനിലധികം കാര്യങ്ങളില്‍, ലോകത്ത് ലജ്ജാകരമായ ഒന്നാം സ്ഥാനമാണ് ഇന്നും ഇന്ത്യയ്ക്കുള്ളത്. കഴിഞ്ഞ നാലര വര്‍ഷത്തിനുള്ളില്‍ ഈ സ്ഥിതി ഒട്ടും മെച്ചപ്പെട്ടിട്ടില്ല എന്നുമാത്രമല്ല, കൂടുതല്‍ വഷളാകുകയും ചെയ്തു. സാധാരണഗതിയില്‍ എക്കാലത്തും നടന്നുവരുന്ന കുറെ വികസന പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളും വ്യക്തിഗതമായ കുറെ ആനുകൂല്യങ്ങള്‍ നല്‍കലും മാത്രമാണ് ഇവിടെ നടന്നുവരുന്നത്. അപ്പോള്‍ വീണ്ടും ചോദ്യമുയരുന്നു. ഈ കാലയളവില്‍ അധികമായി വന്നുചേര്‍ന്ന ലക്ഷക്കണക്കിന് കോടി രൂപ എവിടേക്കാണൊഴുകിപ്പോകുന്നത്?
വര്‍ഷങ്ങളായി ഇന്ത്യ നേരിടുന്ന ഗുരുതരമായ ഒരു പ്രശ്‌നം, കയറ്റുമതി കുറയുകയും ഇറക്കുമതി കൂടുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നതാണ്. ഇതിലൂടെ നമ്മുടെ പണം മറ്റു രാജ്യങ്ങളിലേക്കൊഴുകിപ്പോകുന്നു. കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷം മാത്രം ഇങ്ങനെ ഒഴുകിപ്പോയത് 5.72 ലക്ഷം കോടി രൂപയാണ്. ഈ സ്ഥിതി മാറ്റിയെടുക്കുന്നതിന് ചെറുവിരലനക്കാന്‍ പോലും കേന്ദ്ര സര്‍ക്കാരിനായില്ല. അസംസ്‌കൃത എണ്ണ, സ്വര്‍ണം ഇവയുടെയെല്ലാം ഇറക്കുമതി വര്‍ധിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. എണ്ണയുടെ കൂടുതല്‍ ഉറവിടങ്ങള്‍ ഇന്ത്യയില്‍ കണ്ടെത്തുന്നതിനുള്ള ഒരു ഗവേഷണ പ്രവര്‍ത്തനവും നടക്കുന്നില്ല. സോളാര്‍ ഉള്‍പ്പെടെ ബദല്‍ ഇന്ധന സ്രോതസുകളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നില്ല. ഈ വഴികളിലെല്ലാം ചൈന മുന്നേറുമ്പോള്‍ ഇന്ത്യ കണ്ണടച്ച് എണ്ണ ഇറക്കുമതി ചെയ്യുകയാണ്. മറ്റൊരു കാര്യം ഇന്ത്യ അസംസ്‌കൃത എണ്ണയുടെ വില നിശ്ചയിച്ചു നല്‍കുന്നത് ഡോളറിലാണ്. ഡോളര്‍ അടിക്കടി കരുത്തു നേടുകയും രൂപയുടെ മൂല്യം തുടര്‍ച്ചയായി ഇടിയുകയും ചെയ്യുന്നതിന്റെ ഫലമായി വന്‍ നഷ്ടമാണ് ഇന്ത്യക്കുണ്ടാകുന്നത്. ഇന്ത്യന്‍ രൂപയില്‍ ഇടപാട് നടത്തിയിരുന്നെങ്കില്‍ ഈ നഷ്ടം ഒഴിവാക്കാമായിരുന്നു. ഒരു വര്‍ഷത്തിനുള്ളില്‍ രൂപയുടെ മൂല്യത്തില്‍ 14 ശതമാനം തകര്‍ച്ചയാണുണ്ടായത് എന്ന് ഓര്‍ക്കണം. ഈ തകര്‍ച്ച ഇനിയും തുടരാനാണ് സാധ്യത. ഇതിന്റെയെല്ലാം ഗുണഫലം ലഭിക്കുന്നത് അമേരിക്കയ്ക്കും ഇന്ത്യയ്ക്ക് എണ്ണ തരുന്ന രാജ്യങ്ങള്‍ക്കുമാണ്. കോര്‍പ്പറേറ്റു താല്‍പര്യത്തോടെ ആവശ്യമില്ലാത്ത വസ്തുക്കള്‍ ഇറക്കുമതി ചെയ്യുന്നതും കേന്ദ്ര സര്‍ക്കാരിന്റെ രീതിയാണ്. റബ്ബര്‍ ഇറക്കുമതി ഒരുദാഹരണം മാത്രം.
ഇന്ത്യയുടെ വരുമാനത്തിന്റെ 16 ശതമാനം ചെലവഴിക്കുന്നത് പ്രതിരോധ ചെലവുകള്‍ക്ക് വേണ്ടിയാണ്. ശാസ്ത്ര-സാങ്കേതിക രംഗത്ത് നല്ല പുരോഗതി കൈവരിച്ച ഇന്ത്യയ്ക്ക്, നമ്മുടെ ആവശ്യത്തിന്റെ 60-70 ശതമാനം യുദ്ധവിമാനങ്ങളും കപ്പലുകളും മറ്റ് യുദ്ധോപകരണങ്ങളും ഇന്ത്യയില്‍ നിര്‍മിക്കാനാകും. എന്നാല്‍ അതു ചെയ്യാതെ പരമാവധി ഇറക്കുമതി ചെയ്യാനാണ് സര്‍ക്കാരിന് താല്‍പര്യം. റഫാല്‍ യുദ്ധവിമാനങ്ങള്‍ വാങ്ങുന്നതിലൂടെ മാത്രം 39,600 കോടി രൂപയുടെ നഷ്ടമാണ് രാജ്യത്തിനുണ്ടാകുന്നത്. ഇറക്കുമതിയിലൂടെയുള്ള അഴിമതിയുടെ സാധ്യത മോഡി ഭരണം രുചിച്ചറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ലോകത്തിന്റെ ഫാക്ടറി ആയിട്ടാണ് ഇപ്പോള്‍ ചൈന അറിയപ്പെടുന്നത്. അത് അമേരിക്കയിലെ ട്രംപ് ഭരണകൂടത്തെ വിറളി പിടിപ്പിക്കുന്നു. അതിന്റെ പരിണതഫലമാണ് യു.എസ് -ചൈന വ്യാപാരയുദ്ധം. അത് കയറ്റുമതി രംഗത്ത് വലിയ അവസരമാണ് ഇന്ത്യയ്ക്ക് നല്‍കിയത്. പക്ഷേ ഈ വ്യാപരയുദ്ധം പ്രയോജനപ്പെടുത്താന്‍ ഒരു നടപടിയും കേന്ദ്രസര്‍ക്കാര്‍ സ്വീകരിക്കുന്നില്ല. രാജ്യത്തെ മൊത്തം സ്മാര്‍ട്ട് ഫോണ്‍ വിപണിയുടെ 52 ശതമാനവും ചൈനീസ് ഫോണുകളുടെ വിഹിതമാണ്. ഒപ്പോ, വിവോ, മോട്ടറോള, ഷവോമി, ലനോവ, ഹോണര്‍, വണ്‍പ്ലസ്, ഇന്‍ഫിനിറ്റ്‌സ് കമ്പനികളുടെ സ്മാര്‍ട്ട് ഫോണുകള്‍ക്കുവേണ്ടി ഒരു വര്‍ഷം 52,500 കോടി രൂപയാണ് ചൈനയിലേക്കൊഴുകുന്നത്. ചൈനയ്ക്ക് ഉല്‍പാദിപ്പിക്കാന്‍ കഴിയുന്ന സ്മാര്‍ട്ട് ഫോണ്‍ എന്തുകൊണ്ട് ഇന്ത്യയ്ക്ക് ഉല്‍പാദിപ്പിക്കാന്‍ ആകുന്നില്ല എന്ന ചോദ്യം മോഡിയെ അലട്ടുന്നതേയില്ല.
2018 സെപ്റ്റംബര്‍ 30 വരെയുള്ള കണക്കു പ്രകാരം രാജ്യത്തെ ആകെ ബാങ്ക് നിക്ഷേപം 117.85 ലക്ഷം കോടി രൂപയാണ്. അതില്‍ 89.82 ലക്ഷം കോടി രൂപ വായ്പയായി നല്‍കിയിട്ടുണ്ട്. ബാക്കി 28.03 ലക്ഷം കോടി രൂപ ബാങ്കുകളില്‍ കെട്ടിക്കിടക്കുകയാണ്. ഇതിന് കോടിക്കണക്കിന് രൂപ ബാങ്കുകള്‍ പലിശയായി നല്‍കേണ്ടതുണ്ട്. മറ്റൊരു കാര്യം, കഴിഞ്ഞ നാലു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ ഇന്ത്യയിലെ 21 പൊതുമേഖലാ ബാങ്കുകള്‍ 3,16,519 കോടി രൂപ എഴുതി തള്ളി എന്നതാണ്. രാജ്യത്തെ ആരോഗ്യം, വിദ്യാഭ്യാസം, സാമൂഹിക ക്ഷേമം ഇവയ്‌ക്കെല്ലാമായി ഒരു വര്‍ഷം 1.38 ലക്ഷം കോടി രൂപ മാത്രം ചെലവഴിക്കുന്ന ഒരു സര്‍ക്കാരാണ്, അതിന്റെ മൂന്ന് ഇരട്ടി തുക കോര്‍പ്പറേറ്റുകള്‍ക്ക് വേണ്ടി എഴുതി തള്ളിയത്. അതുകൂടാതെ, വിജയമല്യ ഉള്‍പ്പെടെ നിരവധി കോര്‍പ്പറേറ്റുകളാണ് 65,000-ല്‍ അധികം കോടി രൂപ ബാങ്ക് ലോണ്‍ എടുത്തശേഷം, വര്‍ഷങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടും തിരിച്ചടയ്ക്കാതെ വിദേശ രാജ്യങ്ങളില്‍ പോയി ആഡംബര ജീവിതം നയിക്കുന്നത്. കേന്ദ്രസര്‍ക്കാരിന്റെ ഇത്തരം നടപടികളുടെ ഫലമായി പൊതുമേഖലാ ബാങ്കുകളുടെ പ്രവര്‍ത്തനം താളം തെറ്റുന്ന സ്ഥിതി ഉണ്ടായി. അതിന് സര്‍ക്കാര്‍ ഒരു വഴി കണ്ടുപിടിച്ചു. ബാങ്കുകള്‍ക്ക് മൂലധന സഹായമായി ബജറ്റിലൂടെ 2.11 ലക്ഷം കോടി രൂപ മാറ്റിവച്ചു. ഫലത്തില്‍ വളഞ്ഞ വഴിയിലൂടെ ജനങ്ങളുടെ നികുതി പണമെടുത്ത് കോര്‍പ്പറേറ്റുകള്‍ക്ക് കൈമാറി. അടിസ്ഥാന സൗകര്യ വികസനങ്ങള്‍ക്ക് ധനസഹായം ലഭ്യമാക്കുന്നതിനായി രൂപീകരിച്ച സ്ഥാപനമാണ് ഇന്‍ഫ്രാസ്ട്രക്ചര്‍ ലീസിങ് ആന്‍ഡ് ഫിനാന്‍ഷ്യല്‍ സര്‍വ്വീസസ് (ഐഎല്‍ ആന്‍ഡ് എഫ് എസ്) ഇതിലൂടെയും വായ്പയായി പണമെത്തിയത് കോര്‍പ്പറേറ്റുകളുടെ കൈയില്‍ തന്നെ. അവര്‍ മുതലും അടച്ചില്ല, പലിശയും അടച്ചില്ല. ഫലത്തില്‍ കമ്പനിക്ക് ഇപ്പോള്‍ 91,000 കോടി രൂപയുടെ ബാധ്യതയുണ്ട്. ഈ ബാധ്യത ഏറ്റെടുക്കാന്‍ കേന്ദ്രസര്‍ക്കാര്‍ കഴിഞ്ഞ മാസം തീരുമാനിച്ചതിലൂടെ, കേന്ദ്രസര്‍ക്കാരില്‍ നിന്ന് 91,000 കോടിയാണ് ഒഴുകിപ്പോകുന്നത്. ഇന്ത്യയില്‍ കോര്‍പ്പറേറ്റ് ടാക്‌സ് 30 ശതമാനം ആയിരുന്നു. അത് കഴിഞ്ഞ ബജറ്റിലൂടെ 25 ശതമാനമായി വെട്ടിക്കുറച്ചു. പാവങ്ങള്‍ ഉപയോഗിക്കുന്ന മണ്ണെണ്ണയ്ക്കും പാചക ഗ്യാസിനുമെല്ലാം വന്‍ വില വര്‍ധനവ് വരുത്തിയ സര്‍ക്കാരാണ് ഒരു ശതമാനത്തിന് താഴെ വരുന്ന കോര്‍പ്പറേറ്റുകള്‍ക്ക് ഇത്രയും വലിയ ഇളവ് നല്‍കിയത്. ധൂര്‍ത്തും അധികാര ദുരുപയോഗവും നരേന്ദ്രമോഡി സര്‍ക്കാരിന്റെ കൂടപ്പിറപ്പാണ്. സ്വതന്ത്ര ഇന്ത്യയില്‍ വിദേശ പര്യടനത്തിനുവേണ്ടി ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ തുക ചെലവഴിച്ച പ്രധാനമന്ത്രിയാണ് മോഡി. ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രളയം നേരിട്ട കേരളത്തിന് 600 കോടി രൂപയുടെ മാത്രം ദുരിതാശ്വാസം പ്രഖ്യാപിച്ച സര്‍ക്കാര്‍, സര്‍ദാര്‍ വല്ലഭ്ഭായ് പട്ടേലിന്റെ പ്രതിമ നിര്‍മിക്കാന്‍ ചെലവഴിച്ചത് 2989 കോടി രൂപയാണ്. ബിജെപി ഭരണം നടത്തുന്ന ഗോവ ഒഴികെ മറ്റെല്ലാ സംസ്ഥാനങ്ങളിലും വര്‍ഗീയ കലാപങ്ങള്‍ നിരന്തരം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഇതിന്റെ ഫലമായി കോടിക്കണക്കിന് രൂപയാണ് പട്ടാളത്തെ വിന്യസിപ്പിക്കാനും മറ്റു കാര്യങ്ങള്‍ക്കുമായി കേന്ദ്രസര്‍ക്കാരിന് ചെലവിടേണ്ടി വന്നത്. നോട്ടുനിരോധനം എല്ലാ അര്‍ഥത്തിലും ഇന്ത്യയ്ക്ക് ദുരന്തമായിരുന്നു. ഉല്‍പാദനപ്രക്രിയയെയും തൊഴില്‍ മേഖലയെയും അത് പ്രതികൂലമായി ബാധിച്ചു. എണ്ണയും കല്‍ക്കരിയും ഉള്‍പ്പെടെ ഇന്ത്യയുടെ പ്രകൃതി സമ്പത്ത് നിസ്സാര വിലയ്ക്ക് കോര്‍പ്പറേറ്റുകളുടെ കൈകളില്‍ എത്തുമ്പോള്‍ ആയിരക്കണക്കിന് കോടി രൂപയുടെ പൊതു സമ്പത്താണ് രാജ്യത്തിന് നഷ്ടമാകുന്നത്.
കഴിഞ്ഞ നിരവധി വര്‍ഷങ്ങളായി, സാമ്പത്തിക വളര്‍ച്ചാനിരക്ക് ഉയര്‍ന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന രാജ്യമാണ് ഇന്ത്യ. ഈ നേട്ടത്തിന്റെ സിംഹഭാഗവും ജനങ്ങളില്‍ എത്തുന്നില്ല എന്നു മാത്രമല്ല, അത് സര്‍ക്കാരിലും എത്തുന്നില്ല. ഇതു മുഴുവന്‍ ആയിരത്തി അഞ്ഞൂറിന് താഴെ മാത്രം വരുന്ന കോടീശ്വരന്മാരുടെ കൈകളില്‍ എത്തിച്ചേരുകയാണ്. ഇവിടെ പറഞ്ഞ കണക്കുകള്‍ വ്യക്തമാക്കുന്നത്, നികുതിയിലൂടെയും വരുമാന നികുതിയിലൂടെയും കസ്റ്റംസ് ഡ്യൂട്ടിയിലൂടെയും എല്ലാം എത്രകോടി രൂപ ഖജനാവില്‍ എത്തിച്ചേര്‍ന്നാലും അതിന്റെ പ്രയോജനം ജനങ്ങളില്‍ എത്തുന്നില്ല എന്നാണ്. മാത്രമല്ല, സര്‍ക്കാരിന്റെ ധനകമ്മിയും പൊതുകടവും നിയന്ത്രണമില്ലാതെ ഉയരുകയും ചെയ്യുന്നു. ഒരു സര്‍ക്കാരിന്റെ നയവും വര്‍ഗപരമായ താല്‍പര്യങ്ങളും സ്വാര്‍ഥ മോഹങ്ങളും ആ രാജ്യത്തിന്റെ സമ്പദ്ഘടനയെയും ജനങ്ങളെയും എങ്ങനെയെല്ലാം പ്രതികൂലമായി ബാധിക്കും എന്നതിന്റെ കൃത്യമായ ഉദാഹരണമാണ് ബിജെപി സര്‍ക്കാരിന്റെ നാലരവര്‍ഷക്കാലത്തെ ഭരണം.