October 6, 2022 Thursday

ഇന്ത്യൻ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയെ കുറിച്ചുള്ള ഡോ. അംബേദ്കറിന്റെ ചിന്തകള്‍

ഡോ കെ പി വിപിൻ ചന്ദ്രൻ
മാനവീയം
April 14, 2021 4:15 am

1891 ഏപ്രിൽ 14 ന് ജനിച്ച ബി ആർ അംബേദ്കറിന്റെ 130-ാമത് ജന്മവാർഷികമാഘോഷിക്കുകയാണ് ഈ വർഷം. അംബേദ്കർ ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടനയുടെ ശില്പിയായി അറിയപ്പെടുന്നുവെങ്കിലും അദ്ദേഹം ഒരു ബഹുമുഖപ്രതിഭയായിരുന്നു. അംബേദ്കറിന്റെ സാമ്പത്തിക ദർശനത്തെക്കുറിച്ച് പുതുതലമുറ വേണ്ടവിധം മനസിലാക്കിയിട്ടുണ്ടോയെന്ന കാര്യം സംശയമാണ്. ഇന്ത്യൻ സമൂഹത്തെയും രാഷ്ട്രീയത്തെയും കുറിച്ചുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്തകൾ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ നേടിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചില സാമ്പത്തിക ആശയങ്ങൾ മുന്തിയ പരിഗണന അർഹിക്കുന്നു. ദീർഘ വീക്ഷണത്തോടെയുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക കാഴ്ചപ്പാടിന് സമകാലീന ഇന്ത്യൻ സാഹചര്യത്തിൽ പ്രസക്തി ഏറെയാണ്. ഇന്ത്യയിൽ നിലനിന്നിരുന്ന സാമ്പത്തികപ്രശ്നങ്ങളെ ആഴത്തിൽ പഠിക്കാൻ സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രജ്ഞൻ എന്ന നിലയിൽ അദ്ദേഹം പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധപതിപ്പിച്ചിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിശകലനം ആകർഷകവും പ്രായോഗിക നയപരിഹാരങ്ങളൊടൊപ്പം ജനങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിൽ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നതുമായിരുന്നു.

ജനാധിപത്യ രാഷ്ട്രീയത്തിൻ കീഴിൽ സമൂഹത്തെ പുനഃസംഘടിപ്പിക്കുന്നതിൽ ഭരണകൂടത്തിന് നിർണായക പങ്കുണ്ടെന്നും സാമൂഹികവും സാമ്പത്തികവുമായ ജനാധിപത്യത്തെ മാറ്റിനിർത്തി രാഷ്ട്രീയ ജനാധിപത്യത്തിന് മാത്രം പ്രാധാന്യം നൽകിയാൽ നമ്മുടെ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ അടിത്തറ ദുർബലവും ഇളകുന്നതുമാണെന്ന് അംബേദ്കർ വിശ്വസിച്ചു. സാമൂഹ്യ നീതിയിലധിഷ്ഠിതമായ സാമ്പത്തിക വികസനം ത്വരിതപ്പെടുത്തുന്നതിന് നിലവിലുള്ള സാമൂഹ്യസാമ്പത്തിക സ്ഥാപനങ്ങൾ പ്രത്യേകിച്ചും ഇന്ത്യയിലെ ജാതിവ്യവസ്ഥ, ഭൂവ്യവസ്ഥ എന്നിവ അനുകൂലമല്ലെന്ന് അദ്ദേഹം നിരീക്ഷിച്ചു. ഒരു സാമ്പത്തിക സംഘടനയെന്ന നിലയിൽ ജാതിവ്യവസ്ഥ കാര്യക്ഷമത കൈവരിക്കുന്നില്ലെന്നും അംബേദ്കർ വാദിച്ചു. വ്യവസായം ഒരിക്കലും സ്ഥിരത ഇല്ലാത്തതും ദ്രുതഗതിയിലുള്ള മാറ്റങ്ങൾക്ക് വിധേയവുമാണ്. അത്തരം മാറ്റങ്ങളുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്ന ഒരു തൊഴിൽ തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ ഒരു വ്യക്തി സ്വതന്ത്രനായിരിക്കണം അല്ലെങ്കിൽ ഉപജീവനമാർഗം നേടാൻ അദ്ദേഹത്തിന് വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. എന്നാൽ ജാതിവ്യവസ്ഥ ശക്തമായ ഇന്ത്യയിൽ സ്വതന്ത്രമായ രീതിയിലുള്ള ഒരു തൊഴിൽ തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ സാധിക്കുന്നില്ല. മറ്റൊരു രാജ്യത്തും തൊഴിലാളികൾക്കിടയിൽ ജാതിയിൽ അധിഷ്ഠിതമായ തരംതിരിവ് കാണാൻ സാധിക്കില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം വിശദീകരിക്കുന്നു. അങ്ങനെ തൊഴിലുകൾ പുനഃക്രമീകരിക്കാൻ അനുവദിക്കാത്തതിലൂടെ രാജ്യത്ത് നിലവിലുള്ള തൊഴിലില്ലായ്മയുടെ പ്രധാന കാരണമായി ജാതിവ്യവസ്ഥ മാറുന്നു. ജാതിവ്യവസ്ഥ നിയോഗിച്ചിട്ടുള്ള ചില തൊഴിലുകൾ തരംതാഴ്ത്തപ്പെടുകയും അത്തരം തൊഴിലുകളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ആളുകളെ അശുദ്ധമായ ഒരു ഗ്രൂപ്പായി കണക്കാക്കുകയും തൊട്ടുകൂടായ്മയുടെ സാമൂഹ്യ കളങ്കത്തിലൂടെ അവരെ ഉൾപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇത്തരം തൊഴിലുകളിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ പലരും നടത്തി. മനുഷ്യരുടെ ഹൃദയമോ മനസോ അവരുടെ ജോലിയിൽ ഏർപ്പെടാത്ത ഒരു സമ്പ്രദായത്തിൽ കാര്യക്ഷമത ഉണ്ടാകില്ല. ഒരു സാമ്പത്തിക സംഘടന എന്ന നിലയിൽ ജാതി ഒരു ദോഷകരമായ സ്ഥാപനമായി മാറുകയാണ്.

ധനവ്യവസ്ഥയെക്കുറിച്ചുള്ള അംബേദ്കറുടെ സമീപനം:

വികസന ചെലവുകളുടെ വീക്ഷണകോണിൽ നിന്ന് ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥകൾ വിഭജിക്കപ്പെടണം എന്ന ആദംസ്മിത്തിന്റെ നിർദ്ദേശത്തെത്തുടർന്ന് അംബേദ്കർ ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുടെ മുഴുവൻ വ്യവസ്ഥയെയും അപലപിച്ചു. സാമ്രാജ്യത്വ വ്യവസ്ഥയുടെ ഒരു പ്രധാന നികുതി ആയിരുന്നു ഭൂനികുതി. പണ്ടുമുതലേ ഭൂമിയെ സംസ്ഥാനത്തിന്റെ സ്വത്തായി കണക്കാക്കുകയും കൃഷിക്കാരൻ ഉടമസ്ഥനല്ല മറിച്ച് കൈവശക്കാരൻ മാത്രമാണെന്ന സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, ആവശ്യകതയോ നീതിയോ പരിഗണിക്കാതെ 1792–93 മുതൽ 1841–42 വരെയുള്ള കാലയളവിലെ ഭൂമിയുടെ വരുമാനത്തിന്റെ അനുപാതം അദ്ദേഹം കണക്കാക്കി. അക്കാലയളവിൽ ഉയർന്ന നിരക്കിലുള്ള ഭൂനികുതിയെന്ന് അദ്ദേഹം തന്റെ പഠനത്തിലൂടെ കണ്ടെത്തി. ഭൂനികുതി കാർഷിക വ്യവസായിക ഉല്പാദനത്തെ തടസപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടെങ്കിലും കസ്റ്റംസ് നികുതി രാജ്യത്തിന്റെ ഉല്പാദനത്തെ തടസപ്പെടുത്തുന്നുവെന്നും അദ്ദേഹം അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. ദോഷകരമായ നികുതിക്കും ഉല്പാദനക്ഷമമല്ലാത്തതും അമിതവുമായ ചെലവുകൾ അടയാളപ്പെടുത്തിയ തെറ്റായ ധനവ്യവസ്ഥയുമാണ് സാമ്രാജ്യത്വവ്യവസ്ഥയുടെ തകർച്ചയ്ക്ക് കാരണമെന്ന് ഡോ. അംബേദ്കർ വിലയിരുത്തി.

വിനിമയ നിരക്കും വ്യാപാരവും:

ഡോ. അംബേദ്കർ ഇന്ത്യൻ സാമ്പത്തികശാസ്ത്രത്തിന് പുതിയ സാമൂഹ്യ‑രാഷ്ട്രീയ വീക്ഷണം നൽകി. 1947ലെ രൂപയുടെ പ്രശ്നം എന്ന ഇന്ത്യൻ പതിപ്പിന്റെ ആമുഖത്തിൽ അംബേദ്കർ “സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രത്തിൽ നിന്ന് നിയമത്തിലേക്കും രാഷ്ട്രീയത്തിലേക്കും മാറാൻ” തീരുമാനിച്ചു. അദ്ദേഹം വ്യക്തമായി പറഞ്ഞു, “ഇന്ത്യൻ കറൻസിയുടെ തുടർച്ചയായ മൂല്യത്തകർച്ച ഇന്ത്യൻ കയറ്റുമതിക്ക് നല്ലതാണെങ്കിലും ഇന്ത്യൻ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയ്ക്ക് ഗുണകരമല്ല. വിനിമയനിരക്ക് തീരുമാനിക്കുന്നതിൽ സ്വർണത്തിന്റെയും വെള്ളിയുടെയും മൂല്യങ്ങൾ വർധിക്കുന്നതും കുറയുന്നതും പ്രശ്നമാണ്”. അക്കാലത്ത് സ്വർണം, വെള്ളി നാണയങ്ങൾ കറൻസിയായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ഈ ലോഹത്തിന്റെ വിലയിലെ മാറ്റം കാരണം വെള്ളി നാണയം അല്ലെങ്കിൽ വിദേശ കറൻസി ഉപയോഗിച്ച് സ്വർണ നാണയ കൈമാറ്റത്തിന്റെ നിലവാരം നിർണയിക്കാൻ ഇത് ബുദ്ധിമുട്ടുന്നു. അംബേദ്കറിന്റെ രചനകൾ ഇതെല്ലാം പരിഗണിക്കുകയും സ്വർണ നാണയം കറൻസിയായി ഉപയോഗിച്ച് ശരിയായ സ്വർണ നിലവാരത്തിനായി ശക്തമായി വാദിക്കുകയും ചെയ്തു. ഈ വാദത്തിന് ജെ എം കെയിൻസിനെ പോലുള്ള പ്രമുഖ സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രജ്ഞരുടെ ശക്തമായ സൈദ്ധാന്തിക പിന്തുണ ലഭിച്ചിരുന്നു.

അംബേദ്കറിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ വിനിമയനിരക്ക് ഇടിവ് അതായത് കറൻസിയുടെ മൂല്യത്തകർച്ച വിലക്കയറ്റത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു. അതുവഴി തൊഴിലാളിവർഗത്തിന്റെ ചെലവിൽ ബിസിനസ് ക്ലാസിന് അനുകൂലമായി വരുമാനം പുനർവിതരണം ചെയ്യുന്നു. വിലക്കയറ്റത്തിന് ആനുപാതികമായി അവരുടെ വേതനം ഉയരുന്നില്ല. വ്യാപാരത്തിന്റെയും വ്യവസായത്തിന്റെയും വളർച്ച സാമ്പത്തികസ്ഥിരതയെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നതിനാൽ, വിനിമയനിരക്കിന്റെ ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകൾ പരിധിക്കുള്ളിൽ നിയന്ത്രിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകത ഉണ്ടെന്ന് അംബേദ്കർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. അംബേദ്കറിന്റെ ഈ ദീർഘദൃഷ്ടിയോടെയുള്ള നിരീക്ഷണം ഇന്നും ഇന്ത്യൻ സമ്പദ് വ്യവസ്ഥയിൽ പരിഹരിക്കാതെയാണ് മുന്നോട്ട് പോകുന്നത്.

ഇന്ത്യയിലെ കാർഷിക വികസനം:

ഇന്ത്യയിലെ ചെറുകിടകർഷകരെകുറിച്ചും അവർ അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന പ്രശ്നങ്ങളെക്കുറിച്ചും പരിഹാരങ്ങളെക്കുറിച്ചും 1918ൽ എഴുതിയ ലേഖനത്തിൽ ‘കൂട്ടുകൃഷി’ (ഗ്രൂപ്പ് ഫാമിംഗ്) രീതിയും സംസ്ഥാനങ്ങൾക്ക് കൃഷിഭൂമിയുടെ ഉടമസ്ഥാവകാശവും എന്ന ആശയം അദ്ദേഹം മുന്നോട്ടുവച്ചു. ഇന്ത്യയുടെ വ്യവസായവൽക്കരണമാണ് ഇന്ത്യയിലെ കാർഷിക പ്രശ്നങ്ങൾക്കുള്ള ഏറ്റവും നല്ല പ്രതിവിധിയായി അംബേദ്കർ നിർദ്ദേശിച്ചത്. വ്യവസായവൽക്കരണത്തിലൂടെ കാർഷികമേഖലയിലെ സമ്മർദ്ദം കുറയ്ക്കുകയും മൂലധന വസ്തുക്കളുടെ അളവ് വർധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇത് കൈവശാവകാശം വർധിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള സാമ്പത്തിക ആവശ്യകതയെ നിർബന്ധിതമായി സൃഷ്ടിക്കുമെന്നും അദ്ദേഹം വിശദീകരിക്കുന്നു.

വിദ്യാഭ്യാസത്തെക്കുറിച്ചുള്ള കാഴ്ചപ്പാട്:

സാമൂഹ്യമാറ്റം വരുത്തുന്നതിനും ദളിതരുടെ വിമോചനത്തിനുമുള്ള ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഉപകരണമാണ് വിദ്യാഭ്യാസമെന്ന് അംബേദ്കർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. അനീതി, ചൂഷണം, അടിച്ചമർത്തൽ എന്നിവയ്ക്കെതിരെ പോരാടാനുള്ള ഏറ്റവും നല്ല ആയുധമാണ് വിദ്യാഭ്യാസം. വിദ്യാഭ്യാസത്തിന് മാന്യമായ തുക ബജറ്റിൽ വിലയിരുത്തണമെന്നും വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ വാണിജ്യവത്കരണത്തെ അദ്ദേഹം ശക്തമായി എതിർക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ഉന്നത വിദ്യാഭാസം ദരിദ്രരുടെയും പാവപ്പെട്ടവരുടെയും ഇടയിലേക്ക് എത്തിക്കാനുള്ള സൗകര്യങ്ങൾ ഒരുക്കുക എന്നത് സർവകലാശാലയുടെ അടിസ്ഥാന പ്രവർത്തനങ്ങളിലൊന്നാണെന്ന് അദ്ദേഹം അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. പട്ടികജാതി-പട്ടികവർഗ ജനതയുടെ വിദ്യാഭ്യാസം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതിന് 1945 ജൂലൈ എട്ടിന് പീപ്പിൾസ് എഡ്യുക്കേഷൻ സൊസൈറ്റി സ്ഥാപിച്ചു. തുടർന്ന് 1946 ജൂൺ 20 ന് ബോംബെയിൽ സിദ്ധാർത്ഥ കോളജിന് രൂപം നൽകി. സാമൂഹികവും ബൗദ്ധികവും രാഷ്ട്രീയവുമായ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനായി നിലകൊള്ളുന്നതിനാണ് ഈ കോളജിന് ബുദ്ധന്റെ പേര് സ്വീകരിച്ചത്.

അംബേദ്കറിന്റെ സാമ്പത്തിക വികസന പദ്ധതി:

അംബേദ്കർ മുന്നോട്ടുവച്ചത് സ്റ്റേറ്റ് സോഷ്യലിസത്തിന് ഊന്നൽ നൽകിയ സാമ്പത്തിക വികസന പദ്ധതിയാണ്. അടിസ്ഥാന വ്യവസായങ്ങൾ സംസ്ഥാനത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലുള്ളതായിരിക്കണം. ഇൻഷുറൻസ് സംസ്ഥാനത്തിന്റെ കുത്തകയായിരിക്കും. കൂടാതെ നിയമ നിർമ്മാണസഭ നിർദ്ദേശിക്കുന്ന പ്രകാരം അയാളുടെ വേതനത്തിന് അനുസൃതമായി ഒരു ലൈഫ് ഇൻഷുറൻസ് പോളിസി എടുക്കാൻ സംസ്ഥാനം ഓരോ മുതിർന്ന പൗരനെയും നിർബന്ധിക്കും. കാർഷികവ്യവസായം സംസ്ഥാനത്തിന്റെ കീഴിലായിരിക്കും. സംസ്ഥാനം ഏറ്റെടുത്ത ഭൂമിയെ സാധാരണ വലിപ്പത്തിലുളള കൃഷിയിടങ്ങളായി വിഭജിക്കുകയും ഗ്രാമത്തിലെ താമസക്കാർക്ക് കൃഷി ചെയ്യാൻ കൃഷിസ്ഥലം കുടിയാന്മാർക്കായി (ഒരു കൂട്ടം കുടുംബങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന) കൃഷി ചെയ്യാൻ അനുവദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. “തൊട്ടുകൂടാത്ത” ജാതിയിൽപ്പെട്ട ഭൂരഹിതരായ തൊഴിലാളികൾക്ക് കൂട്ടുകൃഷി രീതി (ഗ്രൂപ്പ് ഫാമിംഗ്) മാത്രമാണ് രക്ഷ.

ജനാധിപത്യം ഒരു മനുഷ്യന്റെ ഒരു തത്വത്തിന് അനുസൃതമായി ജീവിക്കണമെങ്കിൽ സാമ്പത്തികഘടനയെയും സമൂഹത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ഘടനയെയും ഭരണഘടനാ നിയമപ്രകാരം നിർവചിക്കേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണെന്നും അംബേദ്കർ വാദിച്ചു. ഭരണഘടനയുടെ ഭാഗമായി മൗലികാവകാശങ്ങളിൽ ഇത് ഉൾപ്പെടുത്താൻ കഴിയില്ല. കാരണം അത് ഭരണഘടന അസംബ്ലിയിൽ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. എന്നിരുന്നാലും ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടന ഡയറക്ടീവ് തത്വങ്ങളിൽ വ്യക്തമായി പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്നത് നീതി, സാമൂഹിക, സാമ്പത്തിക, രാഷ്ട്രീയ ജീവിതത്തിലെ എല്ലാ സ്ഥാപനങ്ങളെയും അംഗീകരിക്കുന്ന ഒരു സാമൂഹിക ക്രമം ഭരണകൂടം ഉറപ്പാക്കണം.

സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അംബേദ്കറിന്റെ വീക്ഷണങ്ങൾ രാഷ്ട്രീയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ വീക്ഷണങ്ങൾപോലെ സങ്കീർണമായിരുന്നു. വ്യവസായവൽക്കരണത്തിനും നഗരവത്ക്കരണത്തിനും അനുകൂലമായി അദ്ദേഹം സംസാരിച്ചുവെങ്കിലും മുതലാളിത്തത്തിന്റെ ആപത്തുകളെ കുറിച്ചും അദ്ദേഹം മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി.

അംബേദ്കർ എഴുതിയ “ബുദ്ധൻ അല്ലെങ്കിൽ കാൾ മാർക്സ്” എന്ന ലേഖനത്തിൽ അദ്ദേഹം ബുദ്ധന്റെയും മാർക്സിന്റെയും ആശയങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള സാമ്യവും വ്യത്യാസങ്ങളും വിശകലനം ചെയ്തു. വർഗ സംഘട്ടനത്തിന്റെ മാർക്സിസ്റ്റ് ഭാഷ ഉപയോഗിക്കാതിരുന്നിട്ടും, ബുദ്ധൻപോലും സമൂഹത്തിലെ ചൂഷണത്തിന്റെ തിന്മകളെ കുറിച്ച് സംസാരിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നും സ്വകാര്യ സ്വത്ത് ലോകത്തിന് ദുഃഖവും കഷ്ടപ്പാടും കൊണ്ടുവരുമെന്നും മുന്നറിയിപ്പ് നൽകിയിട്ടുണ്ടെന്നും അംബേദ്കർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ ബുദ്ധമതവും മാർക്സിസവും ചൂഷണത്തെയും കഷ്ടപ്പാടുകളെയും വേരോടെ പിഴുതെറിയാനാണ് ലക്ഷ്യമിട്ടതെങ്കിലും മാർഗങ്ങൾ വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു.

ജാതി വ്യത്യാസം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നിടത്തോളം കാലം ദരിദ്രർക്ക് സമ്പന്നർക്കെതിരെ ഒരു പൊതുമുന്നണി ഉണ്ടാക്കുക അസാധ്യമാണെന്ന് 1935 ൽ എഴുതിയ “ജാതി ഉന്മൂലനം” എന്ന പ്രസംഗത്തിൽ അംബേദ്കർ വാദിച്ചു. തനിക്ക് ജാതിയിൽ വിശ്വാസമില്ലെന്ന് സോഷ്യലിസ്റ്റ് പറഞ്ഞാൽ മാത്രം പോരായെന്ന് അംബേദ്കർ വാദിച്ചു, അദ്ദേഹത്തെ ഗൗരവമായി കാണണമെങ്കിൽ, സമൂഹത്തിലെ ജാതി വ്യത്യാസങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനായി സാമൂഹ്യ പരിഷ്കരണത്തിന്റെ ശക്തമായ ഒരു പദ്ധതി അദ്ദേഹം ഏറ്റെടുക്കേണ്ടതുണ്ട്.

സങ്കീർണമായ സാമ്പത്തിക പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് പ്രായോഗിക പരിഹാരങ്ങൾ നിർദ്ദേശിച്ചിരുന്ന അംബേദ്കർ എല്ലായ്പ്പോഴും ജനങ്ങളുടെ ക്ഷേമങ്ങളിലൂന്നിയ നയങ്ങളിലായിരുന്നു താല്പര്യം. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആശയങ്ങൾക്കും കാഴ്ചപ്പാടിനും ശരിയായ അംഗീകാരം ലഭിച്ചില്ല എന്നത് ഇന്ത്യൻ സാമ്പത്തിക രംഗത്തിന് മൊത്തത്തിൽ ഒരു നഷ്ടമാണ്. ലോകത്ത് വച്ച് തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ എഴുതപ്പെട്ട ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടനയുടെ ശില്പിയായ അംബേദ്കർ സ്വപ്നം കണ്ട നീതി, സ്വാതന്ത്ര്യം, സമത്വം, സാഹോദര്യം എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കപ്പെടാതെ ഇന്ത്യയിൽ ഇന്നും നിലനിൽക്കുകയാണ്. അംബേദ്കറിന്റെ സാമ്പത്തിക ചിന്തകൾ പുനർവായനയ്ക്ക് വിധേയമാക്കുകയും അദ്ദേഹം മുന്നോട്ടുവച്ച കാലാതീതമായ ആശയങ്ങൾ ഇന്ത്യൻ സമ്പദ് വ്യവസ്ഥയ്ക്കും ഇന്ത്യയിലെ നിലവിലെ സാമ്പത്തിക പ്രശ്നങ്ങൾക്കും ഗുണപരമായ പരിഹാരമായി ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയും.

ഇവിടെ പോസ്റ്റു ചെയ്യുന്ന അഭിപ്രായങ്ങള്‍ ജനയുഗം പബ്ലിക്കേഷന്റേതല്ല. അഭിപ്രായങ്ങളുടെ പൂര്‍ണ ഉത്തരവാദിത്തം പോസ്റ്റ് ചെയ്ത വ്യക്തിക്കായിരിക്കും. കേന്ദ്ര സര്‍ക്കാരിന്റെ ഐടി നയപ്രകാരം വ്യക്തി, സമുദായം, മതം, രാജ്യം എന്നിവയ്‌ക്കെതിരായി അധിക്ഷേപങ്ങളും അശ്ലീല പദപ്രയോഗങ്ങളും നടത്തുന്നത് ശിക്ഷാര്‍ഹമായ കുറ്റമാണ്. ഇത്തരം അഭിപ്രായ പ്രകടനത്തിന് ഐടി നയപ്രകാരം നിയമനടപടി കൈക്കൊള്ളുന്നതാണ്.

Comments are closed.