വിശപ്പ് മാറാത്ത ഇന്ത്യയും ദാരിദ്ര്യ നിര്‍മ്മാര്‍ജനത്തിന്റെ നൊബേല്‍ സമ്മാനവും ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നതെന്ത്…?

Web Desk
Posted on October 24, 2019, 10:10 pm

ഡോ. ജോമോൻ മാത്യു

ന്ത്യന്‍ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയുടെ ശക്തിദൗര്‍ബല്യങ്ങളിലേക്ക് വിരല്‍ചൂണ്ടുന്ന രണ്ട് വാര്‍ത്തക­ള്‍ പോയ വാരങ്ങളില്‍ പുറത്തുവരികയുണ്ടായി. സജീവ ചര്‍ച്ചകള്‍ അനിവാര്യമായിരുന്ന അവയിലേക്ക്, പതിവുപോലെ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് ചൂടേറ്റ കേരളം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചതുമില്ല. അതിലൊന്ന് ദാരിദ്ര്യനിര്‍മ്മാര്‍ജനത്തിന്റെ പരീക്ഷണാത്മക സമീപനങ്ങള്‍ കെെക്കൊണ്ട ഇന്ത്യന്‍ വംശജന്‍ അഭിജിത് ബാനര്‍ജിയും സംഘവും നമുക്ക് നേടിത്തന്ന സാമ്പത്തികശാസ്ത്ര നൊബേല്‍ സമ്മാനമാണ്. മറ്റൊന്ന്, ഒക്ടോബര്‍ 17, ദാരിദ്ര്യനിര്‍മ്മാര്‍ജന ദിനത്തോടനുബന്ധിച്ച് പുറത്തുവന്ന ആഗോള വിശപ്പ് സൂചികയിലെ ഇന്ത്യയുടെ ദയനീയ സ്ഥാനവും. ദാരിദ്ര്യനിര്‍മ്മാര്‍ജനത്തിനുള്ള പരീക്ഷണങ്ങള്‍ക്ക് മണ്ണൊരുക്കിയ ഇന്ത്യയില്‍ വിശപ്പ് അഥവാ ദാരിദ്ര്യം ഒരു പ്രഹേളിക­യായി മാറുമ്പോള്‍ എവിടെ നില്‍ക്കുന്നു നമ്മുടെ സാമ്പത്തികശാസ്ത്ര പരീക്ഷണങ്ങള്‍ എന്നും സാമ്പത്തിക പരിഷ്കാര‑വളര്‍ച്ചകളുടെ ഗുണഫലങ്ങള്‍ എന്നും ‘ഇന്‍ക്ലൂസീവ് ഗ്രോത്ത്’ എന്നും ഒരു പുനര്‍വിചിന്തനം അനിവാര്യമായിരിക്കുന്നു.

ദാരിദ്ര്യനിര്‍മ്മാര്‍ജന പരീക്ഷണങ്ങള്‍

ലോകത്താകമാനം 70 കോടിയിലേറെ അതിദരിദ്രര്‍ ഉണ്ടെന്നാണ് കണക്ക്. ഈ കൊടുംദാരി­ദ്ര്യത്തിന്റെ പ്രധാന ഇരകള്‍ കുട്ടികളാണ്. പ്ര­തിവര്‍ഷം 50 ലക്ഷത്തോളം കുട്ടികള്‍ അഞ്ച് വയസ് തികയും മുമ്പേ മരണമടയുന്നു എന്നതും ശ്രദ്ധേയമാണ്. ഈയൊരു സാഹചര്യത്തിലാണ് അഭിജിത് ബാനര്‍ജി, എസ്തേര്‍ ദഫ്ലോ, മെെ­ക്കിള്‍ ക്രെമര്‍ എന്നിവരുടെ ഗവേഷണ പ്ര­വര്‍ത്ത­നങ്ങള്‍ പ്രസക്തമാകുന്നത്.

ആഗോളദാരിദ്ര്യം ഒരു ചോദ്യചിഹ്നമായി മാറുമ്പോള്‍ അതിന് പരിഹാരം കാണാനുള്ള പരീക്ഷണാത്മക സമീപനമാണ് അവര്‍ കെെകൊണ്ടത്. സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്ര സിദ്ധാന്തങ്ങള്‍ മാറ്റിവച്ച്, പ്രായോഗിക സാമ്പത്തികശാസ്ത്രത്തിന്റെ കു­പ്പാ­യമിട്ട്, മസാച്ചുസെറ്റ്സ് ഇന്‍സ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് ടെക്നോളജിയില്‍ 2003ല്‍ അവര്‍ ആരംഭിച്ച അ­ബ്ദുള്‍ ലത്തീഫ് ജമീല്‍ പോവര്‍ട്ടി ആക്ഷന്‍ ലാബ് (ജെ-പാല്‍) നിര്‍ണായകമായൊരു മാറ്റത്തിനാണ് വഴിയൊരുക്കിയത്. അടിസ്ഥാന വിദ്യാഭ്യാസം ദാരിദ്ര്യനിര്‍മ്മാര്‍ജനത്തിനുള്ള സുപ്രധാന നാഴികക്കല്ലായി മാറുമെന്നവര്‍ വിശ്വസിച്ചു.

പരിമിത വിഭവങ്ങളുടെ യുക്തിപൂര്‍വമായ ഉപയോഗം ദാരിദ്ര്യനിര്‍മാര്‍ജനത്തിന് വഴിതെളിക്കുമെന്ന് ബാനര്‍ജിയും സംഘവും തെളിയിക്കുന്നുണ്ട്. വിദ്യാര്‍ഥികള്‍ക്ക് സൗജന്യ പുസ്തകങ്ങ­ള്‍, പോഷകാഹാരം, കുത്തിവയ്പ്, സൗജന്യ ട്യൂഷന്‍ എന്നിവ നല്‍കുന്നത് അവരെ സ്കൂളുകളിലേക്ക് ആകര്‍ഷിക്കും എന്ന പരീക്ഷണം ദാരിദ്ര്യനിര്‍മ്മാര്‍ജന പരീക്ഷണത്തിലെ വേറിട്ടൊരു കാഴ്ചപ്പാടാണ്. ദാരിദ്ര്യനിര്‍മ്മാര്‍ജനത്തിനുള്ള ‘മാജിക് ബുള്ളറ്റുകള്‍’ നമ്മുടെ കയ്യില്‍ ഇല്ലെങ്കിലും ദരിദ്രരുടെ ജീവിതനിലവാരം ഉയര്‍ത്താന്‍ ഏതൊരു സമൂഹത്തിനും സാധിക്കുമെന്ന് ബാനര്‍ജിയും ദഫ്ലോയും ചേര്‍ന്നെഴുതിയ ‘പുവര്‍ ഇക്കണോമിക്സ്’ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. നൂറ് ശതമാനം പ­രിഹാരം ഇല്ലെങ്കിലും ഭരണ‑രാഷ്ട്രീയ‑ഗവേഷക‑സംരംഭക-എന്‍ജിഒ കൂട്ടുകെട്ടിലൂടെ നൂതനാശയങ്ങള്‍ നടപ്പിലാക്കാന്‍ കഴിയും എന്ന സന്ദേശം ഇന്ത്യയുള്‍പ്പെടെയുള്ള ദരിദ്ര രാജ്യങ്ങള്‍ക്ക് സ്വീഡിഷ് അക്കാഡമി ഇട്ടുതരികയാണ്.

ആഗോള വിശപ്പ് സൂചിക

ദാരിദ്ര്യനിര്‍മ്മാര്‍ജന പരീക്ഷണങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു ഇന്ത്യക്കാരന്‍ നൊബേല്‍ സമ്മാനം നേടിയതിന്റെ തൊട്ടടുത്ത ദിവസമാണ് 2019ലെ ആഗോള വിശപ്പ് സൂചിക പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടത്. ജര്‍മ്മന്‍ സന്നദ്ധ സംഘടനയായ വെല്‍ത് ഹംഗര്‍ ഹില്‍ഫും, ഐറിഷ് സന്നദ്ധ സംഘടനയായ ക­ണ്‍സേണ്‍ വേള്‍ഡ് വെെഡും ചേര്‍ന്നാണ് സങ്കീര്‍ണമായ വിശപ്പ് സൂചിക പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നത്. ആഗോള, പ്രാദേശിക, ദേശീയ തലങ്ങളില്‍ ‘വിശപ്പ്’ സമഗ്രമായി കണക്കാക്കുന്നതിനായി രൂപകല്പന ചെയ്ത ഉപകരണമാണ് ആ­ഗോള വിശപ്പ് സൂചിക.

117 രാജ്യങ്ങള്‍ക്കായി തയാറാക്കിയ വിശപ്പ് സൂചികയില്‍ ഇന്ത്യയുടെ സ്ഥാനം 102…! നമ്മുടെ അയല്‍ രാജ്യങ്ങളെല്ലാം (ചെെന‑25, ശ്രീലങ്ക‑66, മ്യാന്‍മര്‍-69, നേപ്പാള്‍-73, ബംഗ്ലാദേശ്-88, പാകിസ്ഥാന്‍-94) നമ്മെക്കാള്‍ മെച്ചപ്പെട്ട റാങ്കിലെത്തിയപ്പോള്‍, വിശപ്പ് മാറാതെ ഇന്ത്യ, ആഫ്രിക്കന്‍ രാജ്യങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം ‘സീരിയസ്’ ആയി വിശപ്പനുഭവിക്കുന്നവരുടെ ഗണത്തിലായി. അഞ്ച് വയസില്‍ താഴെയുള്ള കുട്ടികളിലെ മരണനിരക്ക്, ഭാരക്കുറവ്, ഉയരക്കുറവ്, പോഷകാഹാരക്കുറവ് എന്നീ നാല് സൂചകങ്ങളുടെ അ­ടിസ്ഥാനത്തിലാണ് ആഗോള വിശപ്പ് സൂചിക തയാറാക്കുന്നത്. സന്നദ്ധ സംഘടനകള്‍ തയാറാക്കുന്ന സൂചികയെന്നും ആധികാരികത കുറഞ്ഞതെന്നും ആക്ഷേപം ഉയരുമെങ്കിലും പ്രസ്തുത സൂചികയ്ക്കാവശ്യമായ ഡേറ്റ ശേഖരിക്കുന്നത് വിവിധ യുഎന്‍ ഏജന്‍സികളായ എഫ്എഒ, ഡബ്ല്യുഎച്ച്ഒ, യുണിസെഫ് എന്നിവയില്‍ നിന്നാണ് എന്നത് സൂചികയുടെ ആധികാരികത വര്‍ധിപ്പിക്കുന്നു. ചുരുക്കത്തില്‍ ആവശ്യത്തിന് കലോറിയുടെ അഭാവവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ദുരിതത്തെ ‘വിശപ്പ്’ എന്ന പദത്തിലൂടെ വിശേഷിപ്പിക്കുമ്പോ­ള്‍ അത് എത്രമാത്രം തീക്ഷ്ണവും തീവ്രവുമാണ് ഇന്ത്യയില്‍ എന്ന് ഒന്നിരുത്തി ചിന്തിക്കേണ്ടതായുണ്ട്.

വിശപ്പ് മാറാനെന്ത് വേണം…?

ഗവേഷണങ്ങള്‍കൊണ്ടും നൊബേല്‍ സമ്മാനം കൊണ്ടും മാത്രം വിശപ്പ് മാറില്ല. എന്നാല്‍ ‘ഈ ഗവേഷണത്തിന് ആഗോള ദാരിദ്ര്യം കുറയ്ക്കാന്‍ കഴിയും’ എന്ന് സ്വീഡിഷ് അക്കാഡമി പ്രഖ്യാപിക്കുമ്പോള്‍, വിശക്കുന്ന ഇന്ത്യ ഒരു പു­നര്‍വിചിന്തനം നടത്തിയേ മതിയാകൂ. വിശപ്പും ദാരിദ്ര്യവും ഇല്ലാതാക്കാന്‍ സൗജന്യ റേഷനും ധാന്യവിതരണവും മാത്രം പോരാ. ദാരിദ്ര്യത്തിനൊരു ആത്യന്തിക പരിഹാരമാണ് ഉദ്ദേശമെങ്കില്‍ ദരിദ്രരായ കുട്ടികള്‍ക്ക് വിദ്യാഭ്യാസം ഉറപ്പാക്കണം, ജീവിതസാഹചര്യങ്ങളും ആരോഗ്യസംവിധാനവും ശുദ്ധജലവും ശുദ്ധവായുവും ഉറപ്പാക്കണം. തൊഴില്‍ നേടാന്‍ അവരെ പ്രാപ്തരാക്കണം. വികസിത രാജ്യങ്ങളെപ്പോലെ ആരോഗ്യത്തിനും വിദ്യാഭ്യാസത്തിനും ഉള്ള നീക്കിയിരിപ്പ് ഗണ്യമായി ഉയര്‍ത്തണം. സൗജന്യമായി കിട്ടുന്ന ഭക്ഷണം ശാശ്വതമല്ലെന്നും അതിന് രാഷ്ട്രീയ മുതലെടുപ്പിന്റെ ഗന്ധമുണ്ടെന്നും ജനങ്ങള്‍ തിരിച്ചറിയണം.

സാമ്പത്തിക പരിഷ്കാരങ്ങളുടെ കാല്‍നൂറ്റാണ്ട് പിന്നിട്ട ഇന്ത്യ അഞ്ച് ട്രില്യണ്‍ ഡോളര്‍ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയിലേക്ക് കണ്ണുംനട്ട് ഇരിക്കുമ്പോള്‍, കാല്‍ച്ചുവട്ടിലെ മണ്‍തരികളില്‍ ദരിദ്രന്റെ ഒട്ടിയ വയറിന്‍ നിഴല്‍ വീഴുന്നതുകൂടി കാണേണ്ടതായുണ്ട്. സാമ്പത്തികശക്തിയെന്ന തലയെടുപ്പും വളര്‍ച്ചയുടെ അക്കങ്ങളും ഗ്രാമങ്ങളിലേക്ക് കൂടി കടന്നുചെല്ലണം. അതിന് തടസമായി നില്‍ക്കുന്നത് ജനസംഖ്യാ വിസ്ഫോടനമാണെങ്കില്‍ ജനസംഖ്യാ വളര്‍ച്ച കുറയ്ക്കാനുള്ള ഇച്ഛാശക്തിയോടെയുള്ള നടപടികള്‍ക്കും രാജ്യം തുടക്കമിട്ടേ മതിയാകൂ. പതിറ്റാണ്ട് കാലത്തെ സാമ്പത്തികനയങ്ങള്‍ ദാരിദ്ര്യം കുറയ്ക്കാന്‍ കാരണമായില്ലെങ്കില്‍, പുവര്‍ ഇക്കണോമിക്സില്‍ ബാനര്‍ജി പറയുന്നതുപോലെ, ദാരിദ്ര്യ നിര്‍മ്മാര്‍ജന പദ്ധതികള്‍ രൂപപ്പെടുന്നതും നടപ്പിലാക്കപ്പെടുന്നതും തെറ്റായ കെെകളിലൂടെയാണെന്ന തിരിച്ചറിവ് എല്ലാറ്റിനെക്കാളും പ്രധാനമാണ്.

ചുരുക്കത്തില്‍, വിഭവങ്ങളുടെയോ, ആശയങ്ങളുടെയോ ഗവേഷണങ്ങളുടെയോ അഭാവമല്ല ഇന്ത്യയെ ദരിദ്രരുടെ പട്ടികയില്‍ നിര്‍ത്തുന്നത്. സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയുടെ ഊതിവീര്‍പ്പിച്ച കണക്കുകള്‍ക്കും വലിപ്പത്തിനും എല്ലാ വിഭാഗത്തിന്റെയും വിശപ്പകറ്റാനും കഴിഞ്ഞെന്നു വരില്ല. അതിന്, അഭിജിത് ബാനര്‍ജിയും സംഘവും നടത്തിയതുപോലെ പരീക്ഷണാത്മക ഇടപെടലുകള്‍ ഉണ്ടാകണം. അവയ്ക്ക് നേതൃത്വം നല്‍കാന്‍ ഇച്ഛാശക്തിയുള്ള കരങ്ങള്‍ തയാറാകണം. വിശപ്പ് ഒരു അനുഗ്രഹമായി കാണാത്ത നാളുകള്‍ ഉണ്ടാകുമെന്നും, ദാരിദ്ര്യമനുഭവിക്കാത്ത ഗ്രാമങ്ങള്‍ ഇന്ത്യയിലുണ്ടാകുമെന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാം.