കുരീപ്പുഴ ശ്രീകുമാര്‍

വർത്തമാനം

January 07, 2021, 5:30 am

കോവിഡുകാലത്തെ തീരാനഷ്ടങ്ങൾ

Janayugom Online

കുരീപ്പുഴ ശ്രീകുമാര്‍

മഹാരോഗകാലം മഹാപ്രതിഭകളിൽ പലരുടേയും വേർപാടിന്റെ കൂടി കാലമായി. സുഹൃത്തുക്കൾക്കും ബന്ധുക്കൾക്കും അന്ത്യാഭിവാദനം അർപ്പിക്കാൻ പോലും കഴിയാത്ത അവസ്ഥയിൽ അവർ കാലയവനികയ്ക്കുള്ളിലേക്ക് കടന്നു പോയി. അവരുടെ അക്ഷരസംഭാവനകളാണ് ഇനി നമ്മോടൊപ്പമുള്ളത്. സുഗതകുമാരിയുടെ വേർപാട് കാവ്യ ലോകത്തെ മാത്രമല്ല മറ്റു കാരുണ്യലോകങ്ങളെയും സാരമായി ബാധിക്കും. സ്വാതന്ത്ര്യ സമരസേനാനിയും ശ്രദ്ധേയനായ കവിയുമായിരുന്ന ബോധേശ്വരന്റെ മകളുടെ ദേശാഭിമാനം സമരങ്ങളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിയില്ല. പരിസ്ഥിതിപ്രശ്നങ്ങളിലും ജീവകാരുണ്യ പ്രവർത്തനങ്ങളിലും സുഗതകുമാരി സജീവമായി ഇടപെട്ടു. ആരെങ്കിലും മരം മുറിക്കുന്നത് കണ്ടാൽ സുഗതകുമാരി അറിയേണ്ട എന്നു പറയുന്നിടം വരെ മലയാളിയെത്തി.

സുഗതകുമാരി ഒരു സന്ദേഹവുമില്ലാത്ത ദൈവവിശ്വാസി ആയിരുന്നു. എന്നാലവർ ശാസ്ത്രവിശ്വാസികളെ ശത്രുക്കളായി കണ്ടില്ല. എന്റെ കവിതകളെ കുറിച്ചു തലസ്ഥാനത്തു നടന്ന ഒരു ഏകദിന സംവാദത്തിന്റെ പേര് ചാർവാക സന്ധ്യ എന്നായിരുന്നു. വൈരുദ്ധ്യാധിഷ്ഠിത ഭൗതിക വാദത്തിൽ അടിസ്ഥാനമിട്ട കമ്മ്യൂണിസത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന സഖാക്കൾ ബിനോയ് വിശ്വവും പന്ന്യൻ രവീന്ദ്രനുമൊക്കെ ആ സംവാദത്തിൽ സംബന്ധിച്ചിരുന്നു. സംവാദം ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തത് സുഗതകുമാരി. ദൈവത്തിലുള്ള വിശ്വാസം മറച്ചു വയ്ക്കാതെ തന്നെ അവർ പ്രസംഗിച്ചു. വിശ്വാസികളെയും അവിശ്വാസികളെയും കവിതയെങ്ങനെയാണ് ഒന്നിപ്പിക്കുന്നതെന്നും സൗമ്യമായി അവർ വിശദീകരിച്ചു. മറ്റൊരു സന്ദർഭത്തിൽ മകരവിളക്ക് തട്ടിപ്പാണെന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് യുക്തിവാദികളുടെ അഭിപ്രായത്തിനു ഊർജ്ജം പകരാൻ അവർ മടിച്ചതുമില്ല. വർഷങ്ങളായി ഉണ്ടായിരുന്ന എല്ലാ വ്യാജ അവകാശ വാദങ്ങളെയും നിരാകരിച്ചു കൊണ്ട് മകരവിളക്ക് മനുഷ്യൻ കത്തിക്കുന്നതാണെന്ന് ഇപ്പോൾ എല്ലാവരും അംഗീകരിച്ചിട്ടുമുണ്ട്. തീർഥാടനവിനോദയാത്ര എന്ന പ്രയോഗം ഇപ്പോൾ സാർവത്രികമാകുകയും ചെയ്തു. കവിതാവാസനയല്ല, പ്രകൃതി പശ്ചാത്തലമായുള്ള മനുഷ്യസ്നേഹമാണ് സുഗതക്കവിതകളുടെ ഉറവിടം. അതുകൊണ്ടാണ് മനുഷ്യരും മരങ്ങളും മൃഗങ്ങളും കിളികളും പുഴകളുമെല്ലാം ആ കവിതകളിലൂടെ വാചാലരായത്.

അടിയുറച്ച കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് കവിയായിരുന്നു നീലമ്പേരൂർ മധുസൂദനൻ നായർ. ഫ്രെഡറിക് ഏംഗൽസിന്റെ കവിതകൾ മലയാളത്തിലേക്കു വിവർത്തനം ചെയ്തത് നീലമ്പേരൂരാണ്. കടലാസിലല്ല, മനസ്സിലാണ് അദ്ദേഹം കവിത കുറിച്ചത്. അതിനാൽ കവിസമ്മേളനങ്ങളിൽ, പ്രസിദ്ധമായ ചമതയടക്കം എല്ലാ കവിതകളും ഒരു കഷണം കടലാസിന്റെ പോലും സഹായമില്ലാതെ മനസ്സിൽ നോക്കിയാണ് അദ്ദേഹം വായിച്ചത്. കാവ്യസമ്പത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ അഹങ്കരിക്കാവുന്നത്ര സ്വത്ത് അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ ആ നിറകുടം തുളുമ്പിയില്ല. തത്തമ്മയുടെ പത്രാധിപരായിരുന്ന കാലത്ത് പത്തനംതിട്ട ജില്ലയിലെ മുറിഞ്ഞകൽ സ്ക്കൂളിലെ കുഞ്ഞു വിദ്യാർത്ഥിനിയുടെ കവിത പ്രസിദ്ധീകരിക്കാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തു കൊണ്ട് കത്തെഴുതിയത്, മലയാളത്തിലെ സമാനതകളില്ലാത്ത പഞ്ചഭാഷാ നിഘണ്ടു നിർമ്മാണത്തിനു നേതൃത്വം നൽകിയത്, യുഗരശ്മി ലിറ്റിൽ മാസികയുടെ പത്രാധിപത്യം നിർവഹിച്ചത്, പഴവിളയോടൊപ്പം മംഗളാദേവി കൊടുമുടി കയറിയത്, പഞ്ചമകാരങ്ങളെന്നാൽ മദ്യം, മാംസം, മൈഥുനം, മംഗളം, മനോരമ എന്നു പറഞ്ഞ് വിനയചന്ദ്രനടക്കമുള്ള കവികളെ പൊട്ടിച്ചിരിപ്പിച്ചത്, വ്യാസമഹാഭാരതം കുട്ടികൾക്ക് വേണ്ടി അതീവ ലളിതമായി പറഞ്ഞത്… ഓർമ്മയുടെ അറകളിൽ എത്ര തേനറകൾ!

ആയിരത്തി തൊള്ളായിരത്തെൺപതുകളിലെ വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ, തിരുവനന്തപുരം പബ്ലിക് ലൈബ്രറിയുടെ പടവുകളിൽ നിന്നാൽ സ്ഥിരമായി ഒരു കാഴ്ച കാണാമായിരുന്നു. എം ജി റോഡിലൂടെ രണ്ടുപേർ തെക്കോട്ട് വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന കാഴ്ച. വള്ളത്തോൾ നഗർ സ്റ്റേഷനും റെയിൽ പാളവും തമ്മിലുള്ള ദൂരം ലൈബ്രറിയും റോഡും തമ്മിലുണ്ട്. നിർത്താതെ പോകുന്ന രാജധാനി എക്സ്പ്രസിനു പച്ചക്കൊടി കാട്ടുന്ന സ്റ്റേഷൻ മാസ്റ്ററെ പോലെ ഈ സ്ഥിര സഞ്ചാരികളുടെ വേഗയാത്ര കാണുന്നത് കൗതുകകരമായിരുന്നു. നീലമ്പേരൂരും പി കെ ബാലകൃഷ്ണനും കവിതയും ചരിത്രവും ആൾരൂപമെടുത്തതുപോലെ! രണ്ടുപേരും അക്ഷരങ്ങളായി അവശേഷിച്ചു.

കായംകുളത്തും പരിസരത്തുമുള്ള കവിയരങ്ങുകളിൽ, പുതുപ്പള്ളി രാഘവന്റെ വിയർപ്പു വീണ മണ്ണിൽ നിന്നും വരുന്ന ഒരു യുവാവ് ആകർഷകമായി കവിത ചൊല്ലുമായിരുന്നു. അനിൽ കുമാറെന്ന അനിൽ പനച്ചൂരാൻ. പിന്നീടദ്ദേഹത്തെ കാവിവസ്ത്രമിട്ടും ഉപേക്ഷിച്ചും കണ്ടു. നിയമവിദ്യാർത്ഥിയായും സിനിമാപ്പാട്ടെഴുത്തുകാരനായും കണ്ടു. പനച്ചൂരാന്റെ കവിതകൾ പ്രസാധകർ നിരാകരിച്ചു. ജനങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാട്ടുകൾ ഗ്രാമീണപദഭംഗി കൊണ്ടും ശാലീനതകൊണ്ടും ആസ്വാദക ഹൃദയങ്ങളിൽ ഇടം നേടി. ആ ഇളയസഹോദരനെയും ലോകമഹാരോഗകാലം കൊണ്ടുപോയി. നെഞ്ചിൽ സങ്കടക്കിളികൾ ചിലയ്ക്കുകയാണ്. നഷ്ടപ്പെട്ടവരുടെ നക്ഷത്ര മുഖങ്ങൾ തെളിയുമ്പോൾ കണ്ണുനീരിന്റെ കാട്ടാറ് ഉറവയെടുക്കുകയാണ്. കവിതയുടെ പതാക താഴ്ത്തിക്കെട്ടുകയാണ്.