Tuesday
16 Jul 2019

ജീവിത കവിത

By: Web Desk | Sunday 5 May 2019 6:56 AM IST


രാജു കാഞ്ഞിരങ്ങാട്

കടലാസും, പേനയുമായി അയാളിരുന്നു
കവിത വരുന്നേയില്ല.
കൂട്ടംതെറ്റിയ ഒട്ടകത്തെ പോലെ.
എപ്പോഴെങ്കിലും ഒരു വാക്ക്
നിങ്ങള്‍ വാക്കിനായി എന്തിനാണിങ്ങനെ
വ്യയം ചെയ്യുന്നത്?
ഉദാസീനനായിരിക്കൂ,
അവ മഴ മേഘങ്ങളപ്പോലെ വരട്ടെ
ആഞ്ഞു പെയ്യട്ടെ
ചിക്കിയും, ചികഞ്ഞും കളഞ്ഞുപോയ
ഗതകാലത്തെ മാന്തി നോക്കൂ,
വരും കാലത്തെക്കുറിച്ച് വലയൊന്ന്
നീട്ടിയെറിയൂ,
കനവില്‍, നിനവില്‍, കിടക്കയില്‍, യാത്രയില്‍
മായാതെ പിന്‍തുടരുന്ന ഓര്‍മ്മകളാണ് കവിത.
അടുക്കളയില്‍ നിന്ന് ഒളിഞ്ഞു നോക്കുന്ന
പെണ്ണ,്
ഒന്നാവില്ലെന്നറിഞ്ഞിട്ടും ഒരിക്കലെങ്കിലു –
മെന്നമനസ്സിന്റെ പരിഭവം
എന്തും ചവയ്ക്കാതെ വിഴുങ്ങുന്ന കുട്ടി
മാവിന്‍ ചോട്ടിലും, സ്‌കൂള്‍ മുറ്റത്തും
പാഞ്ഞുകളിക്കുന്ന അട്ടാച്ചൊട്ട
മീന്‍കാരി പെണ്ണുങ്ങളുടെ കൊട്ടയിലെ മീന്‍.
ചരിത്രവും, ചന്തയും തമ്മില്‍ കള്ളനും
പോലീസുംകളി
ചാരുകസേരയില്‍ കാലാട്ടി കിടക്കുന്ന മുത്തച്ഛന്‍
അസൂയയില്ലാത്ത അയല്‍പക്കക്കാരന്‍
കുന്നിന്‍ ചരുവിലെ തെങ്ങിന്‍ കള്ള്
കറങ്ങി നടക്കണം കവിതയുമായി കോടമഞ്ഞില്‍.
പ്രണയത്തിന്റെ മൂര്‍ത്തനിമിഷങ്ങളെ
കോര്‍ത്തെടുക്കണം.
നോക്കൂ;
വിയര്‍ത്തു കുളിച്ച് വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞ്
തെങ്ങിന് തടമെടുക്കുന്ന
ഒരു വയസ്സന്‍ കവിത.
സുഹൃത്തേ, ഇതിനേക്കാള്‍ വലിയ
ജീവിതകവിത മറ്റെന്തുണ്ട് എഴുതാന്‍.