Saturday
16 Feb 2019

വെയില്‍ത്തുമ്പി

By: Web Desk | Sunday 23 December 2018 12:59 PM IST

തുഷാര കാര്‍ത്തികേയന്‍

ന്നു നീ
വെയില്‍ കൊണ്ടു തീരെ ചുളിഞ്ഞതാമെന്റെ
കൈവിരല്‍ത്തുമ്പില്‍ മുറുകെ പിടിച്ചു
അമ്മേ’യിനിക്കിന്നൊരു കുഞ്ഞു –
മിന്നാമിന്നിയാവണം, വാനില്‍
ചിറകടിച്ചുയരണം, മിന്നി മിന്നണമെന്നു
കൊഞ്ചി നിറയുമ്പോള്‍ –

ഓര്‍മ്മയുടെ വെയില്‍ വരമ്പുകളില്‍,
വിളര്‍ത്ത നീലഞരമ്പുള്ള ജീവന്റെ
ജലശയ്യകള്‍,പിറക്കാതെ പോയ ഭ്രൂണങ്ങള്‍,
കാഞ്ഞിരക്കയ്പുള്ള അത്താഴ സദ്യകള്‍,
കണ്ണീരുപ്പുള്ള ആത്മഹത്യാമുനമ്പുകള്‍,
പെയ്‌തൊഴിയാത്ത വിഷാദ സന്ധ്യകള്‍,

ചിത്രഗുപ്തന്റെ നാള്‍വഴി പുസ്തകത്താളില്‍
നിന്റെ ജാതകം’തിരുത്തി തിരികെ വാങ്ങി,
ഞാനിന്നലെ നിന്നെ നെഞ്ചോടു ചേര്‍ത്തതും,
പെരുമഴക്കാലത്തിലൊറ്റയ്ക്കു നിന്നതും,
ഇന്നുമീ കര്‍ക്കിടകത്തിന്റെ തിണ്ണയില്‍
വിറങ്ങലിച്ചോര്‍മ്മയില്‍ കോറി നില്‍ക്കുന്നൂ..

ത്രിഫലചൂര്‍ണ്ണത്തിന്റെ കവര്‍പ്പും പുളിപ്പും,
കഷായ ഗന്ധത്തിന്റെ വേര്‍പ്പും വെറുപ്പും
ഗ്രഹണി വിഴുങ്ങി വീര്‍ത്തു പനിച്ചതാം
നിന്റെ ഖിന്ന ബാല്യത്തിലിന്നും ശേഷിപ്പുകള്‍…

തീ പിടിച്ച ശിരസ്സുമായ് ഓടി വിയര്‍ത്തതാം
ആതുരാലയങ്ങള്‍, കിതപ്പുകള്‍,
ഉറങ്ങാത്ത, കയ്പു ഛര്‍ദ്ദിച്ച രാത്രികള്‍,
അന്തിക്കറുപ്പിന്റെ ഇരുട്ടുള്ള പകലുകള്‍,
വിളക്കു വയ്ക്കാന്‍ മറന്ന തൃസന്ധ്യകള്‍,
പരദേവതയെ ശപിച്ചുറഞ്ഞ ദിനാന്ത്യങ്ങള്‍….

വെണ്‍നര കേറി പടര്‍ന്ന് മറഞ്ഞ
സീമന്തരേഖയില്‍, കണ്‍തടങ്ങളില്‍,
കറുത്തു വീണതാം യൗവ്വനത്തുടിപ്പുകള്‍,
കത്തിയെരിഞ്ഞുരുകിയ പകലുകള്‍,
മെഴുതിരി പോലെ കത്തിയമര്‍ന്ന കിനാവുകള്‍….

മകനേ …
ഇന്നു നീ കിനാവു കാണുമ്പോള്‍,
ചിലങ്ക പോല്‍ കൊഞ്ചി നീ പറയുമ്പോള്‍,
പൊള്ളുമീ വെയില്‍വഴി പോലും തണുവാകുന്നു,
വീണ്ടുമെന്‍വഴികളില്‍ നിറനിലാവു പോല്‍
വെയില്‍ത്തുമ്പികള്‍ പാറുന്നു,
ഏറെ മെല്ലിച്ചുചുളിഞ്ഞതെങ്കിലും,
എന്റെയീകൈവിരല്‍ത്തുമ്പിലും
അക്ഷരത്തുമ്പികള്‍ നിറയുന്നു…