Janayugom Online
P K Gopi Kavitha

പരിണാമകാലത്തെ കാവ്യജപം

Web Desk
Posted on October 21, 2018, 7:31 am

പി കെ ഗോപി

നിലവിളികളെ
നിശ്ശബ്ദമാക്കാന്‍
കൊലവാളുകള്‍ക്ക്
കഴിയുകയില്ല.
നിലാവിന്റെ
നീരുറവകള്‍ക്ക്
നിഷ്പ്രയാസം കഴിഞ്ഞേക്കും.

അറവുശാലയെ
ആശ്രമമാക്കാന്‍
കശാപ്പുകാരന്
കഴിയുകയില്ല.
പേമാരിയും പ്രളയവും
അനുഭവിച്ച
തെരുവുകള്‍ക്ക് കഴിഞ്ഞേക്കും.

വിഗ്രഹങ്ങളെ
ബലിക്കല്ലാക്കിയ
പുരോഹിതന്
ചോരയൊഴികെ മറ്റൊന്നും
പ്രസാദമായി
തരാനാവില്ല.

വിശപ്പിന്റെ പാത്രങ്ങളില്‍
അന്നംവിളമ്പിയന്
ആകാശത്തെ
ദേവാലയവും
സഹനമൗനത്തെ
സങ്കീര്‍ത്തനവുമാക്കാന്‍
കഴിഞ്ഞേക്കും.

ഹൃദയങ്ങള്‍ കല്ലുകളായും
കല്ലുകള്‍ ദൈവങ്ങളായും
പരിണമിക്കുന്ന കാലത്ത്
മനുഷ്യനാവുകയെന്നത്
ഞാണിന്മേല്‍കളിയാണെന്നറിയാം.

എങ്കിലും വലിച്ചുകെട്ടിയ
ഞരമ്പിലൂടെ
നടന്നുമുന്നേറുമ്പോള്‍
പിഴച്ചുപോകരുതേ
പാദങ്ങളെന്ന്
ജപിച്ചതാണ് കവിത.