യഥാര്‍ഥ സ്‌നേഹം

Web Desk
Posted on October 28, 2018, 9:00 am

സന്തോഷ് പ്രിയന്‍

ണ്ട് കോസലപുരത്ത് പ്രസേനന്‍ എന്നൊരു ധനികനുണ്ടായിരുന്നു. വളരെ ദയാലുവായിരുന്നു പ്രസേനന്‍. അയാള്‍ക്ക് മൂന്നു ഭാര്യമാരാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്. സുനന്ദ, സുമാംഗി, സുമിത്ര.
തന്റെ സ്വത്ത് മൂന്നായി വിഭജിച്ച് ഓരോ ഭാര്യമാര്‍ക്കും നല്‍കാന്‍ ഒരിയ്ക്കല്‍ പ്രസേനന്‍ തീരുമാനിച്ചു. ‑ഇവരില്‍ ആര്‍ക്കായിരിക്കും തന്നോട് സ്‌നേഹം കൂടുതല്‍ ? പ്രസേനന്‍ ആലോചിച്ചു. തന്റെ സ്വത്തുക്കള്‍ കൈവശം വരുമ്പോള്‍ ഭര്‍ത്താവായ തന്നെ ഇവര്‍ പരിചരിക്കുമോ, വയസുകാലത്ത് ഭാര്യമാര്‍ താങ്ങും തണലുമാകുമോ, തന്നെ സ്‌നേഹിക്കുമോ- ഇങ്ങനെ നൂറു ചോദ്യങ്ങള്‍ പ്രസേനന്റെ മനസില്‍ സംശയമായി ഉയര്‍ന്നുവന്നു.
ഭാര്യമാരില്‍ തന്നോട് യഥാര്‍ഥ സ്‌നേഹമുള്ളവള്‍ക്ക് വേണം കൂടുതല്‍ സ്വത്ത് നല്‍കാന്‍. സ്‌നേഹം കുറവുള്ളവര്‍ക്ക് കുറച്ചു സ്വത്തും നല്‍കണം. പ്രസേനന്‍ തീരുമാനിച്ചു. പക്ഷേ ഇവരില്‍ സ്‌നേഹകുടുതലുള്ളയാളെ എങ്ങനെ കണ്ടെത്താനാണ്. മൂന്നുപേരും ഇപ്പോള്‍ ഭര്‍ത്താവിനോട് സ്‌നേഹത്തോടെയും ആത്മാര്‍ഥതയോടെയുമാണ് പെരുമാറുന്നത്. പക്ഷേ ഇത് വ്യാജമാണോ എന്നറിയില്ല.

ഒടുവില്‍ മൂന്നുപേരില്‍ ആര്‍ക്കാണ് കുടുതല്‍ സ്‌നേഹം എന്നറിയാന്‍ ഒരു വഴി അയാള്‍ കണ്ടെത്തി. പ്രസേനന് രത്‌നവ്യാപാരവുമുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം രത്‌നവ്യാപാരത്തിനെന്ന് പറഞ്ഞ് ദൂരെ ഒരു സ്ഥലത്ത് അയാള്‍ പോയി. ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞാണ് വീട്ടില്‍ തിരിച്ചെത്തിയത്. കരഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് പ്രസേനന്‍ എത്തിയത്. ഇതുകണ്ട് ഭാര്യമാര്‍ ഓടിവന്ന് കാര്യം തിരക്കി. അപ്പോള്‍ പ്രസേനന്‍ പറഞ്ഞു.

‘അയ്യോ, എല്ലാം തുലഞ്ഞു. നമ്മള്‍ ഇനി തെരുവില്‍ തെണ്ടാനിറങ്ങേണ്ടി വരുമല്ലോ.…അയ്യോ…’
ഇതുകേട്ട് ഭാര്യമാര്‍ പരിഭ്രമിച്ചു. ‘എന്താ എന്തുപറ്റി? അങ്ങ് കരയാതെ കാര്യം പറയൂ.’ ഭാര്യമാര്‍ അയാളുടെ അടുത്തിരുന്ന് ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
അപ്പോള്‍ പ്രസേനന്‍ പറഞ്ഞു. ‘ഞാന്‍ വ്യാപാര ആവശ്യത്തിന് പോയപ്പോള്‍ പട്ടണത്തില്‍ വച്ച് ഒരു ചൂതുകളി സംഘത്തിനൊപ്പം ചേര്‍ന്നു. ആദ്യമൊക്കെ ചൂത് കളിച്ച് കുറേ പണം കിട്ടി. പിന്നെ പിന്നെ തോല്‍ക്കാന്‍ തുടങ്ങി. ഒടുവില്‍ കൈയ്യിലുള്ള സ്വര്‍ണവും രത്‌നവും എല്ലാം പണയമായി വച്ചു. അതും പോയി. എല്ലാം നഷ്ടമായപ്പോള്‍ പണയമായി ഈ നമ്മുടെ വീടും സമ്പാദ്യവുമെല്ലാം വച്ചു. അതിലും ഞാന്‍ തോറ്റു. നാളെ അതിന്റെ ആളുകള്‍ ഇവിടെയെത്തും. നമ്മള്‍ വീട് ഒഴിഞ്ഞു കൊടുക്കണം. ഹയ്യോ, ഞാനിതെങ്ങനെ സഹിക്കും.’
പ്രസേനന്‍ വീണ്ടും കരയാന്‍ തുടങ്ങി.

എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ട് തെരുവിലിറങ്ങണമെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഓരോരുത്തരുടേയും സ്വഭാവം മാറാന്‍തുടങ്ങി. സുനന്ദയും സുമാംഗിയും താമസിയാതെ ഒരു പെട്ടി നിറച്ചും വീട്ടിലുണ്ടായിരുന്ന സാധനങ്ങളുമായി അവരുടെ വീടുകളിലേക്കു പോയി. പോകരുതെന്ന് പ്രസേനന്‍ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അവര്‍ പറഞ്ഞു. ‘ഹേയ് മനുഷ്യാ, ചില്ലിക്കാശുപോലും ഇല്ലാത്ത നിങ്ങളോടൊപ്പം ഞങ്ങള്‍ എന്തിനാണ ജീവിക്കുന്നത്. ഞങ്ങള്‍ പോകുന്നു.’
എന്നാല്‍ സുമിത്ര മാത്രം പോയില്ല. അവള്‍ പ്രസേനനോട് പറഞ്ഞു. ‘അങ്ങ് വിഷമിക്കേണ്ട. ഞാന്‍ കൂടെയുണ്ട്. വീട്ടില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങേണ്ടി വന്നാല്‍ അയല്‍ഗ്രാമത്തിലെ എന്റെ വീട്ടിലേക്കു പോകാം. നമുക്ക് അവിടെ താമസിക്കാം.’
അതുകേട്ട് ഭാര്യമാരില്‍ യഥാര്‍ഥ സ്‌നേഹം സുമിത്രക്കാണെന്ന് അയാള്‍ക്കു മനസിലായി. അയാള്‍ നടന്നതെല്ലാം അവളോടു പറഞ്ഞു. ഭാര്യമാരുടെ സ്‌നേഹം പരീക്ഷിക്കാനാണ് ചൂതു കളിച്ച് എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടെന്ന് കള്ളം പറഞ്ഞതെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോള്‍ സുമിത്രക്ക് സന്തോഷമായി. പിന്നീടുള്ള കാലം അവര്‍ സുഖമായി കഴിഞ്ഞു.