കേരളം വെറും ഒരു സംസ്ഥാനമല്ല. ഇന്ത്യയുടെ രാഷ്ട്രീയ‑സാമൂഹിക ചരിത്രത്തിൽ മതേതരത്വം, സാമൂഹ്യനീതി, ജനാധിപത്യബോധം എന്നിവ പ്രായോഗികമായി തെളിയിച്ച പരീക്ഷണഭൂമിയാണ്. ഇവിടെ മതം വ്യക്തിയുടെ വിശ്വാസമാണ്, രാഷ്ട്രീയ ആയുധമല്ല. ഈ സവിശേഷത സ്വാഭാവികമായി ഉണ്ടായതല്ല. ദശാബ്ദങ്ങളായി നടന്ന സാമൂഹിക നവോത്ഥാന പോരാട്ടങ്ങളും ഇടതുപക്ഷ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ കൃത്യമായ ഇടപെടലുകളും ചേർന്നുണ്ടായതാണ്. ഇന്ന് രാജ്യമൊട്ടാകെ മതാധിഷ്ഠിത രാഷ്ട്രീയം ശക്തിപ്രാപിക്കുമ്പോൾ, കേരളം ഇപ്പോഴും അതിന് പുറത്തു നിൽക്കുന്നു. ഇതൊരു യാദൃശ്ചികതയല്ല. കഴിഞ്ഞ ഒരു ദശാബ്ദമായി കേരളത്തിൽ എൽഡിഎഫ് നേതൃത്വത്തിലുള്ള കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സർക്കാർ ഭരണത്തിലിരിക്കുന്നതിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ഫലമാണത്. 2026ലെ നിയമസഭാ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് ഭരണത്തുടർച്ചയേക്കാൾ വലിയ ഒരു ചോദ്യമാണ് ഉയർത്തുന്നത്. കേരളത്തിന്റെ മതേതര സ്വഭാവം നിലനിൽക്കുമോ, അതോ രാജ്യമൊട്ടാകെ കണ്ട അതേ രാഷ്ട്രീയ വഴിതെറ്റലിലേക്ക് കേരളവും നീങ്ങുമോ?
2014ന് ശേഷം ഇന്ത്യയുടെ രാഷ്ട്രീയ മുഖച്ഛായ പൂർണമായും മാറി. കേന്ദ്രഭരണത്തിൽ അധികാരത്തിലേറിയ ബിജെപി രാജ്യത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ അജണ്ട തന്നെ മാറ്റിയെഴുതി. വികസനം എന്ന പേരിൽ മതം രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ കേന്ദ്രത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു. ചരിത്രം പുനർവ്യാഖ്യാനം ചെയ്യപ്പെട്ടു. ന്യൂനപക്ഷങ്ങളുടെ പൗരാവകാശങ്ങൾ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെട്ടു. ഭരണഘടനാ മൂല്യങ്ങൾ തുറന്നുവച്ച വെല്ലുവിളികൾ നേരിടേണ്ടിവന്നു. ഉത്തരേന്ത്യയിൽ നിന്ന് പടിഞ്ഞാറോട്ടും കിഴക്കോട്ടും ബിജെപി വ്യാപിച്ചു. കോൺഗ്രസ് ഭരിച്ചിരുന്ന സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ ബിജെപി പകരംവന്നു. പല പ്രദേശങ്ങളിലും അത് പ്രതിപക്ഷത്തിന്റെ ഇടം പിടിച്ചെടുത്തു. എന്നാൽ കേരളത്തിൽ മാത്രം ഈ വളർച്ച നിലച്ചു. കഴിഞ്ഞ പത്ത് വർഷമായി ബിജെപിക്ക് ഇവിടെ വോട്ട് ശതമാനം വർധിപ്പിക്കാനോ ശക്തമായ സംഘടനാ അടിത്തറ ഉണ്ടാക്കാനോ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. അതിന്റെ പ്രധാന കാരണം ഇടതുപക്ഷ ഭരണത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ വ്യക്തതയാണ്.
ഇടതുപക്ഷം മതേതരത്വത്തെ ഒരു തെരഞ്ഞെടുപ്പ് മുദ്രാവാക്യമായി കണ്ടിട്ടില്ല. അത് അവരുടെ ഭരണനയത്തിന്റെ അടിത്തറയാണ്. വിദ്യാഭ്യാസം, ആരോഗ്യം, ഭൂമി, തൊഴിൽ, സാമൂഹിക സുരക്ഷ എന്നിവയിലൂടെ ജനങ്ങളെ മതം, ജാതി എന്നീ ചട്ടക്കൂടുകളിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കാനുള്ള ശ്രമമാണ് ഇടതുപക്ഷ രാഷ്ട്രീയം. സാമ്പത്തിക സാമൂഹിക നീതി ഉറപ്പാക്കാതെ മതേതരത്വം നിലനിൽക്കില്ല എന്ന തിരിച്ചറിവാണ് ഇവിടെ പ്രവർത്തിച്ചത്.
എൽഡിഎഫ് ഭരണകാലത്ത് സർക്കാർ പരിപാടികളിൽ മതവൽക്കരണം ഉണ്ടായില്ല. സ്കൂൾ പാഠ്യപദ്ധതികളിൽ ശാസ്ത്രീയ ചിന്തയ്ക്ക് മുൻതൂക്കം നൽകി. പൊതുസ്ഥലങ്ങൾ മതചിഹ്നങ്ങളാൽ നിറയ്ക്കുന്ന പ്രവണത ഒഴിവാക്കി. നിയമനങ്ങളിൽ, ക്ഷേമപദ്ധതികളിൽ, വികസനപദ്ധതികളിൽ മതപരമായ പരിഗണനകൾക്ക് ഇടമുണ്ടായില്ല. ഇതെല്ലാം ചേർന്നാണ് ബിജെപിക്ക് ഇവിടെ രാഷ്ട്രീയ വളർച്ച നേടാനാകാതെ പോയത്.
യുഡിഎഫും ബിജെപിയും ഒരു ചരിത്രപാഠം
ഇന്ത്യയുടെ ദേശീയ രാഷ്ട്രീയ ചരിത്രം പരിശോധിച്ചാൽ ഒരു കാര്യം വ്യക്തമാണ്. ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ് ഭരണം കയ്യാളിയിടത്തൊക്കെ അവർ ദുർബലപ്പെടുമ്പോൾ ബിജെപി ശക്തിപ്പെടുന്നു. കേന്ദ്രത്തിൽ 2014ൽ സംഭവിച്ചതും ഇതുതന്നെയാണ്. കോൺഗ്രസിന്റെ ഭരണപരാജയങ്ങളും രാഷ്ട്രീയ ആശയദൗർബല്യവും ബിജെപിക്ക് വഴി തുറന്നു.
കേരളത്തിലും ഇതേ മാതൃക ആവർത്തിക്കപ്പെടാനുള്ള സാധ്യത നിസാരമായി കാണാനാകില്ല. യുഡിഎഫ് അധികാരത്തിലെത്തുന്ന സാഹചര്യം ഉണ്ടാകുകയാണെങ്കിൽ, ഭരണപരാജയങ്ങളുടെയും രാഷ്ട്രീയ ആശയക്കുഴപ്പങ്ങളുടെയും ഫലമായി ബിജെപി വളരാനുള്ള ഇടം സൃഷ്ടിക്കപ്പെടും. യുഡിഎഫിന്റെ ചരിത്രം തന്നെ അതിന് തെളിവാണ്.
യുഡിഎഫ് ഭരണകാലങ്ങളിൽ സമുദായ സംഘടനകളോട് അനാവശ്യമായ ആശ്രയം പുലർത്തിയിട്ടുണ്ട്. വർഗീയ ശക്തികളോട് തുറന്ന ഏറ്റുമുട്ടലിന് പലപ്പോഴും അവർ തയ്യാറായില്ല. “മൃദു (സോഫ്റ്റ്) ഹിന്ദുത്വ’’ എന്ന സമീപനം പല സംസ്ഥാനങ്ങളിലും ബിജെപിക്ക് വളരാൻ സഹായിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നത് നിഷേധിക്കാനാകില്ല. കേരളത്തിലും അത്തരം ഒരു രാഷ്ട്രീയ ശൂന്യത ഉണ്ടാകുന്നത് ബിജെപിക്ക് അനുകൂലമായ സാഹചര്യം സൃഷ്ടിക്കും.
ബിജെപി വളരുന്നത് ഒരൊറ്റ തെരഞ്ഞെടുപ്പിലൂടെയല്ല. അത് ഒരു ദീർഘകാല സാമൂഹിക‑സാംസ്കാരിക പ്രക്രിയയാണ്. ആദ്യം അവർ ആശയങ്ങൾ നട്ടുപിടിപ്പിക്കും. തുടർന്ന് സാംസ്കാരിക ഇടപെടലുകൾ. പിന്നീട് രാഷ്ട്രീയ പ്രവേശനം. ഭരണത്തിലേറിയ ശേഷം സ്ഥാപനങ്ങളെ കൈയ്യടക്കും. ഈ മാതൃക രാജ്യമൊട്ടാകെ കണ്ടതാണ്.
കേരളത്തിൽ ഈ പ്രക്രിയ പൂർണമായി നടപ്പാകാത്തത് ഇടതുപക്ഷ ഭരണത്തിന്റെ ശക്തമായ പ്രതിരോധം കൊണ്ടാണ്. മതത്തിന്റെ പേരിൽ വിഭജനം സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ രാഷ്ട്രീയമായും സാമൂഹികമായും ചെറുത്തുനിന്നു. വർഗീയ സംഭവങ്ങൾ ഉണ്ടായപ്പോൾ സർക്കാർ കൃത്യമായ ഇടപെടൽ നടത്തി. നിയമം എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെയാണെന്ന സന്ദേശം വ്യക്തമായി നൽകി.
മൂന്നാം തുടർച്ച: രാഷ്ട്രീയ ആവശ്യകത ഇടതുപക്ഷം കേരളത്തിൽ തുടർച്ചയായി മൂന്നാം തവണ അധികാരത്തിലെത്തണം എന്ന ആവശ്യം ഒരു അധികാരലാലസമല്ല. അത് കേരളത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ‑സാമൂഹിക ഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള ആശങ്കയാണ്. ഇന്ന് ഇന്ത്യയിൽ മതേതരത്വം സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന അപൂർവ ഇടങ്ങളിലൊന്നാണ് കേരളം. ആ കോട്ട തകർന്നാൽ, അതിന്റെ പ്രത്യാഘാതം കേരളത്തിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങില്ല. ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ മൂന്നാം തുടർച്ച ഇന്ത്യൻ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ തന്നെ ഒരു പ്രത്യാഘാതമാകും. “ബിജെപിയെ തോൽപ്പിക്കാനാവില്ല” എന്ന പ്രചാരണത്തെ അത് തകർക്കും. മതാധിഷ്ഠിത രാഷ്ട്രീയത്തിന് ബദലായി വികസനവും സാമൂഹിക നീതിയും ഉയർത്തിക്കാട്ടുന്ന ഒരു മാതൃക വീണ്ടും ഉറപ്പിക്കപ്പെടും.
2026ലെ നിയമസഭാ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് ഒരു സാധാരണ ഭരണപരിശോധന മാത്രമല്ല. അത് കേരളം ഏത് വഴിയിലേക്ക് പോകണമെന്ന് തീരുമാനിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ മുന്നറിയിപ്പാണ്. ഒരു വശത്ത് മതേതരത്വം, സാമൂഹിക നീതി, ശാസ്ത്രീയ ചിന്ത. മറുവശത്ത് രാജ്യമൊട്ടാകെ പരാജയപ്പെട്ട ഒരു രാഷ്ട്രീയ മാതൃകയുടെ നിഴൽ.
ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ പിഴവുകൾ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുക ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. അത്തരം വിമർശനങ്ങളെ സഹിഷ്ണുതയോടെ ഉൾകൊള്ളാനും വേണ്ട തിരുത്തലുകൾ വരുത്തുവാനുമുള്ള ആർജവവും ആദർശശുദ്ധിയും ഇടതുപക്ഷത്തിനുണ്ട്. എന്നാൽ ആ വിമർശനം കേരളത്തെ ഒരു വലിയ അപകടത്തിലേക്ക് തള്ളുന്ന രാഷ്ട്രീയ തീരുമാനമായി മാറരുത്. ചരിത്രം നമ്മോട് ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യം ലളിതമാണ്: കേരളം ഇന്ത്യയിലെ അപൂർവമായ മതേതര ദ്വീപായി തുടരണമോ, അതോ മറ്റുള്ളവരെ പോലെ ഒഴുക്കിൽ അലിയണമോ?
ഉത്തരം ജനങ്ങളുടേതാണ്. പക്ഷേ ആ ഉത്തരവാദിത്വം വളരെ വലുതാണ്.