ഫോസിലുകൾ

നീയൊരു മൺവെട്ടിയുമായി
എന്റെ കുഴിമാടത്തിലേക്ക് വരിക
ഒരാൾ പൊക്കത്തിൽ വളർന്ന
മൈലാഞ്ചിച്ചെടികൾ വെട്ടിമാറ്റി
അവിടെ കുഴിയെടുത്താൽ കാണാം
എല്ലാഞരമ്പുകളിലും
നിന്നെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകൾ
നിറഞ്ഞിരുന്നൊരു ഉടൽ അഴിച്ചുവെച്ച
കുറച്ച് എല്ലിൻകഷ്ണങ്ങൾ
തലയോട്ടി നിറയെ
പ്രണയത്തിന്റെ അനശ്വരതയെ
കുറിച്ചുള്ള വെന്ത ചിന്തകളാണ്
കൺകുഴിയുടെ ആഴങ്ങളിൽ
ഒരു കുന്നിൻചെരിവും
അവിടെ ആട്ടിടയന്റെ
പുല്ലാംകുഴൽപാട്ട് കേൾക്കുന്ന
ഒരാട്ടിൻകുട്ടിയെയും കാണാം
ചുണ്ടിന്റെ സ്ഥാനത്ത്
പ്രപഞ്ചത്തിൽ ആദ്യം വിരിഞ്ഞ
പൂവിന്റെ വിസ്മയംപോലെ
ഒരു ചുവന്ന ചുംബനം
ഭൂമിയെതൊടാൻ
വിരലുകൾ നീട്ടുന്ന മഴയെപ്പോലെ
നിന്നെ തൊടാൻ കൊതിക്കുന്ന
എന്റെ വിരലുകൾ
സൂര്യൻ പുതിയ പുലരിയുമായി
ഭൂമിയുടെ വാതിൽ മുട്ടുമ്പോഴൊക്കെ
നിന്നിലേക്കുള്ള അകലങ്ങളുടെ
അടുപ്പമളന്ന എന്റെ കാലുകൾ
ഇനി വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ
വിരൽത്തുമ്പിൽ നിന്നും
ഊർന്നുപോയൊരു കവിതപോലെ
ആത്മാവ് നഷ്ടപ്പെട്ടൊരു ഹൃദയം കാണാം
അവിടെ വെള്ളിത്തിളക്കമുള്ളൊരു
കത്തി തറഞ്ഞുകിടക്കുന്നത്
നീ കാണുന്നില്ലേ
ദയവുചെയ്ത് അത് വലിച്ചൂരരുത്
എനിക്ക് വയ്യ ഇനിയും മരിക്കാൻ